บทที่ 490

ซูชิงกล่าวถามอย่างไม่เข้าใจ "การแสดงสนุก ๆ ของคุณหนูใหญ่ตระกูลหูอยู่ตรงไหน? ปล่อยให้นางตบนางด่าแบบนี้มันน่าสนุกอย่างนั้นเหรอ? นี่มันเหลวไหลสิ้นดี? ขนาดเซี่ยหว่านเอ๋อยังจัดการไม่ได้ เกรงว่าชื่อเสียงของคุณหนูใหญ่ตระกูลหูจะเป็นเรื่องที่พูดกันเกินจริงเสียกระมัง"

แม้ว่าเซียวท่าจะไม่อยากเห็นพ้องด้วยกันกับซูชิง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าว "ใช่ นางถูกตบ ถ้าองค์รัชทายาทอยู่ที่นั่นด้วยก็ยังดีหน่อย แต่เขาก็จากไปแล้ว นางถูกตบแล้วมันจะมีความหมายอันใด?"

มู่หรงเจี๋ยกล่าว "ดังนั้นพวกเจ้าก็อย่าได้มองเรื่องอะไรแต่เพียงผิวเผิน องค์รัชทายาทไปแล้วก็จริง แต่ว่าประชาชนยังอยู่ เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ไม่ช้าก็จะไปถึงหูของฮองเฮา พอนางได้ยินเรื่องนี้แล้ว พวกเจ้าคิดว่าหวงไท่โฮ่วจะยอมรับหลานสะใภ้ที่ไร้เหตุผลเช่นนี้ได้อย่างนั้นหรือ? โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่ประชาชนได้เห็นพฤติกรรมของนางแล้วด้วย ถึงอยากจะปกปิดก็ทำไม่ได้แล้ว"

"แค่เพียงเพราะข่าวลือไม่กี่คำ ก็ทำให้ถูกตบแล้ว ไม่คุ้มกันเลยหนา อีกทั้งยังไม่รู้ว่าหวงไท่โฮ่วจะมีพระราชเสาวนีย์ให้ยกเลิกการอภิเษกลงมาอย่างเป็นทางการไหม" ซูงชิงกล่าว

ที่จื่ออันกับหูฮวนสี่ทำเช่นนี้ ก็ต้องคาดการณ์ไว้แล้วว่าหวงไท่โฮ่วจะต้องให้ยกเลิกการอภิเษก ความจริงคนฉลาดก็ย่อมจะรู้ว่า หวงไท่โฮ่วก็แค่รอเหตุอันสมควรก็เท่านั้น ตบตีคนบนถนน พวกเจ้าคิดว่า นี่เป็นเหตุผลอันสมควรไหมเล่า?

เซียวท่ากล่าว "เช่นนั้นก็ต้องถามอ๋องหลี่"

"ไม่ต้องถามแล้ว หากเป็นเสด็จพี่ เกรงว่าคงจะลงไปลากตัวเซี่ยหว่านเอ๋อไปให้ไท่โฮ่วแล้ว"

เพราะสตรีเช่นนางเป็นอะไรที่ขัดหูขัดตาเขามาก

"หูฮวนสี่ผู้นี้ไม่ลังเลเลยที่จะถูกตบเพื่อช่วยคุณหนูใหญ่เซี่ย มันจะต้องมีลับลมคมในอะไรเป็นแน่" เซียวท่ากล่าว

มู่หรงเจี๋ยหันหลัง "ไป พวกเราต้องเปลี่ยนที่กันแล้ว"

"เปลี่ยนที่? ยังด่ากันอยู่เลย ยังมีที่ที่สองให้ไปอีกเหรอ?" ซูชิงรีบถาม

มู่หรงเจี๋ยค่อย ๆ ยิ้มเล็กน้อย เอามือไขว้หลังแล้วเดินลงไป "เจ้าคิดว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหูจะขลาดเขลาอย่างนั้นเหรอ? ตบหน้านางแล้วจะถือว่าให้แล้วกันไปได้งั้นหรือ? แน่นอนว่าไม่มีทาง เรื่องนี้ยังต้องวุ่นวายกันอีกยกใหญ่ มิเช่นนั้น ถึงแม้หวงไท่โฮ่วอยากจะยกเลิกการอภิเษกนี้ แต่ทางฝั่งฮองเฮาก็ต้องขัดขวาง ข้าเดาว่าจื่ออันต้องการให้ฮองเฮาจำต้องเห็นด้วยกับการยกเลิกการอภิเษกในครั้งนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ และจะต้องตัดมือขวาทิ้งไป"