บทที่ 493

เซี่ยหว่านเอ๋อคุณหนูรองของจวนมหาเสนาบดีฟ้องร้องคดีกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหู ทำให้เมืองหลวงเกิดความโกลาหลเป็นอย่างมาก

หูฮวนสี่ไม่ยอมรับความผิดนี้ อีกทั้งยังบอกว่าหลังจากที่เซี่ยหว่านเอ๋อตบนางแล้วก็ไม่ได้เจอนางอีกเลย

นางยื่นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่านางไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้น มีหลักฐานและประชาชนจำนวนมากที่เห็นด้วยตาว่าหลังจากที่เซี่ยหว่านเอ๋อจากไป นางก็เข้าไปในสำนักสืออ้ายหย้วน เป็นเวลานานหลายชั่วยามถึงจะออกมา

อีกทั้งคนที่อยู่ในสำนักสืออ้ายหย้วนยังพูดอีกว่านางอยู่ด้านในตลอด ไม่ได้ออกไปไหนเลย

เมื่อเป็นเช่นนี้ ช่วงเวลาที่เซี่ยหว่านเอ๋อกล่าวถึงก็ไม่ตรงกันแล้ว

พอเซี่ยหว่านเอ๋อได้ยินที่ทางกรมอาญากล่าว ก็แทบจะกระอักเลือดออกมา ผู้หญิงคนนั้นหน้าด้านได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ ทั้งยังกล้าให้ประชาชนคนทั่วไปเป็นพยานให้นางอีก? นางหลอกลวงพวกเขาแล้ว

"จริงสิ" จู่ ๆ เซี่ยหว่านเอ๋อก็นึกขึ้นได้ว่าหลังจากที่หูฮวนสี่ต่อยนางเสร็จแล้วก็เข้าไปในบ้านของชาวบ้าน “พวกท่านก็เข้าตรวจสอบที่บ้านหลังนั้นให้ข้าหน่อย หลังจากที่นางต่อยข้าเสร็จ ก็ได้หนีไปทางบ้านหลังนั้น ในเวลานั้นในบ้านมีคนอยู่ และละแวกนั้นก็ล้วนเป็นของชาวบ้าน นางชกข้าเสียงดังถึงเพียงนั้น คนที่อยู่ใกล้ จะต้องได้ยินเสียงอย่างแน่นอน"

ทางกรมอาญาก็ทำได้แต่สั่งคนให้ไปตรวจสอบ แต่ว่าถามชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้นแล้ว พวกเขาก็ต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวว่ามีฉากสนุก ๆ เกิดขึ้นจริง แต่ที่ว่าสนุกนั้นเป็นเพราะพวกคนหาบเร่ขายน้ำมันต้นโหยวทะเลาะวิวาทกัน ไม่ใช่เรื่องที่คุณหนูใหญ่ตระกูลหูตบตีกับคุณหนูรองของจวนมหาเสนาบดี

สำหรับเรื่องที่บอกว่าหูฮวนสี่ได้หนีออกไปทางบ้านหลังหนึ่ง เจ้าหน้าที่ก็ได้ไปถามแล้ว แต่เจ้าของบ้านก็บอกว่าไม่ได้เห็นใครเข้ามาเลย และก็ไม่รู้จักหูฮวนสี่ด้วย

เซี่ยหว่านเอ๋อรู้ว่าจะต้องเป็นเพราะหูฮวนสี่ซื้อคนพวกนั้นเอาไว้แล้ว นางร่ำรวยและอวดดี คนพวกนั้นพอเห็นเงินก็ตาลุกวาวแล้ว อยากให้คนเหล่านั้นหุบปากเงียบไปก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายยิ่งนัก

นางโวยวายใส่กรมอาญา ให้เจ้าหน้าที่ตามตรวจสอบต่อไป เรื่องกระทบไปถึงมหาเสนาบดี ตอนที่เขารีบร้อนมา เรื่องก็ใหญ่บานปลายยากที่จะจัดการได้ไปแล้ว

ที่มันยากจะจัดการก็คือ ตระกูลหูก็ได้ไปฟ้องร้องที่ศาลาว่าการเหมือนกันว่าเซี่ยหว่านเอ๋อตบตีคนบนถนน