บทที่ 494

ราชครูเหลียงก็รู้สึกขุ่นเคืองเช่นกัน ตอนนั้นไม่ใช่ว่ารู้สึกว่าเซี่ยจื่ออันไม่เป็นที่โปรดปรานหรอกหรือ? ดังนั้นถึงได้ให้องค์รัชทายาทไปใกล้ชิดสนิทสนมกับเซี่ยหว่านเอ๋อ อีกทั้งในตอนเริ่มแรก เซี่ยหว่านเอ๋อก็ไม่ได้เป็นคนเช่นนี้ นางเข้ากันได้ดีกับองค์รัชทายาท อีกทั้งองค์รัชทายาทก็ยังชื่นชอบนางอีกด้วย นึกไม่ถึงว่าภายหลังนางจะยิ่งทำตัวไม่เป็นผู้เป็นคนอย่างนี้

"เช่นนี้ดีหรือไม่ เจ้าก็พยายามหาคนกลางมาจัดการเรื่องนี้ให้ได้ที ให้ทางกรมอาญาพิจารณาตามดุลยพินิจก็พอ แต่อย่าให้ถึงกับต้องโดนขังคุกโดยเด็ดขาด เรื่องนี้เป็นเรื่องยากที่ข้าจะเข้าไปแทรกแซง"

เงียบไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ราชครูเหลียงก็พูดขึ้นมา "เจ้าไปบอกมหาเสนาบดีเซี่ยด้วยว่าให้เขาไปหาจิ้นกั๋วกง ให้จิ้นกั๋วกงไปพูดกับกรมอาญาเสียหน่อย จะให้ดีก็คือให้เซี่ยหว่านเอ๋อไปขอโทษหูฮวนสี่เสีย ให้เรื่องนี้แล้วต่อกันไป"

หลังจากใต้เท้าเหลียงได้รับคำสั่ง ก็ได้ไปหามหาเสนาบดีเซี่ยก่อน เขารู้ว่าสถานการณ์ร้ายแรง จึงได้ไปพูดคุยกับซีเหมินเสี่ยวเยว่ ให้นางไปช่วยพูดกับจิ้นกั๋วกงให้หน่อย

จิ้นกั๋วกงเห็นว่า ถึงแม้มหาเสนาบดีเซี่ยจะหย่ากับซีเหมินเสี่ยวเยว่แล้ว แต่กลับยังคงไปมาหาสู่กับนางอยู่เสมอมา เขาจึงหวังว่าภายภาคหน้าจะได้ดองกับทางจวนมหาเสนาบดีอีกครั้ง จึงได้ไปที่กรมอาญาเพื่อจัดการเรื่องนี้ให้

ทางกรมอาญาเองก็ไม่อยากจัดการเรื่องที่สตรีสองนางทะเลาะวิวาทกัน ก็เลยทำตามคำพูดของจิ้นกั๋วกง บอกกับเซี่ยหว่านเอ๋อว่าให้ไปขอโทษหูฮวนสี่

เซี่ยหว่านเอ๋อเดิมทีก็รอทางกรมอาญาไปจับคนผิดมาลงโทษ แต่นึกไม่ถึงเลยว่ากรมอาญาจะให้นางไปขอโทษ ความโกรธของนางจะมลายหายไปได้อย่างไร?

นางไม่ขอโทษ และยังให้ทางกรมอาญาตามสืบเรื่องที่นางถูกต่อยตีต่อไป พอกรมอาญาแจ้งถึงเหตุผล นางก็โมโหโวยวายเสียยกใหญ่ ทำลายข้าวของของกรมอาญาพังเสียหายไปหลายชิ้น

กรมอาญาจำต้องสั่งให้คนนำตัวนางไปขังไว้ก่อน

เรื่องนี้รู้ไปถึงหูของหวงไท่โฮ่วอย่างเลี่ยงไม่ได้

หลังจากที่หวงไท่โฮ่วฟังจบ ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่บอกให้ซุนกงกงไปส่งข่าวให้กับฮองเฮา