บทที่ 544

ในตอนที่นางฟื้นขึ้นมานั้น ก็ได้ยินเสียงแม่นมหยางคำรามดังอยู่ข้างหู “พานตาน เจ้าได้รับคำสั่งของฮองเฮาให้มายังเซี่ยจื่อหย่วนเพื่อคอยปกป้องฮูหยินและเสี้ยนจู่ เมื่อครู่นี้เจ้าไปที่ใดมา?”

น้ำเสียงของพานตานดังขึ้นอย่างเฉยชา “ขออภัยด้วย ฮองเฮาเพียงแต่ให้ข้าคุ้มครองคุณหนูใหญ่ ส่วนควาคับข้องใจระหว่างสามีภรรยาของเสี้ยนจู่และมหาเสนาบดีเซี่ย ข้าไม่อาจเข้าไปยุ่ง และไม่อาจแทรกแซงได้”

“เจ้าอย่ามาเอ่ยคำโกหก เป็นเจ้าที่รับเงินมาจากมหาเสนาบดีเซี่ย!” แม่นมหยางตะโกนด่าออกมา “ข้าจะกราบทูลเรื่องของเจ้าต่อหน้าของฮองเฮาแน่นอน เจ้าคอยดูเอาเถิด”

พานตานเอ่ยออกมาอย่างกรุ่นโกรธ “แม่นมหยาง อย่ามาโทษที่ข้าไม่เตือนท่าน ท่านคิดว่าทำไมข้าถึงต้องมาอยู่ที่นี่? เป็นเพราะฮองเฮาเริ่มคลางแคลงใจในตัวท่าน ท่านคิดว่าฮองเฮายังจะเชื่อคำของท่านอีกหรือ? เมื่อไหร่ที่เซี่ยจื่ออันตายไป คนที่จะถูกฝังไปด้วยกันก็คือท่าน คราวนี้ท่านเลือกเจ้านายผิดแล้ว”

หยวนฉุ่ยยวี่เอียงศีรษะสลบลงไปอีกครั้ง

มหาเสนาบดีเซี่ยไม่พบร่องรอยใดของเซี่ยจื่ออันจากหยวนฉุ่ยอวี่ ในใจรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างมาก และเมื่อสาวใช้ของซีเหมินเสี่ยวเยว่เข้ามาบอกว่า ซีเหมินเสี่ยวเยว่ต้องการจะพบเขา เขาก็ปฏิเสธออกไป แล้วให้นางไสหัวกลับไปซะ

ทว่าเด็กรับใช้รายงานกลับมาว่าสาวใช้มีเรื่องสำคัญที่จะรายงาน อีกทั้งยังสำคัญอย่างมาก เขาจึงเรียกสาวใช้เข้ามา

“เจ้านายของเจ้ามีเรื่องอะไร?” หลังจากพิษตกค้างของมหาเสนาบดีหมดไปแล้ว ใบหน้ายังคงแดงก่ำใกล้กับความคลุ่มคลั่งอยู่

สาวใช้เดินเข้ามาใกล้เขา ยิ้มเล็กน้อย แล้วเอ่ยออกมา “นายท่าน คุณหนูของพวกเราเชิญนายท่านไปสักรอบหนึ่ง”

“เจ้ากลับไปบอกนางว่า ตัวข้ายุ่งมาก ไม่มีเวลาไปที่นั่น รอเมื่อมีเวลาจะต้องไปหานางแน่นอน”

สาวใช้เดินเข้ามาใกล้ “นายท่าน คุณหนูบอกว่า นางรู้ว่าคุณหนูใหญ่เซี่ยอยู่ที่ใด หากว่านายท่านอยากรู้ ก็ให้ไปถามนาง”

มหาเสนาบดีเซี่ยรีบเงยหน้าขึ้น “นางรู้?”