บทที่ 569

ความรู้สึกทางการเมืองของเธออ่อนไหวกว่าใคร อีกทั้งกายยังอาศัยอยู่ในวัด สิ่งที่นางมองเห็นนั้นสูงกว่าผู้มีอำนาจเหล่านั้นอยู่มาก

นางเองก็ไม่คิดที่จะเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องในราชสำนักอีกแล้ว ทว่าตั้งแต่ที่เกิดโรคผีดิบขึ้น เซี่ยจื่ออันในตอนนี้มีชื่อเสียงที่ดีไปทั่วทั้งเมืองหลวง นางจะต้องจัดการให้ทั้งสองคนแต่งงานกันให้จงได้ ชื่อเสียงของเซี่ยจื่ออันนั้นสามารถช่วยเหลือมู่หรงเจี๋ยทำให้ราชสำนักมั่นคง มีเพียงราชสำนักมั่นคงแล้ว ถึงจะจัดการกับศัตรูภายนอกได้

การแย่งชิงอำนาจขององค์จักรพรรดินั้นเป็นเพียงปัญหาภายในเท่านั้น ภัยคุกคามที่ใหญ่กว่านั้นคือ แคว้นต่าง ๆ ที่อยู่รอบทิศ

โดยเฉพาะเป่ยโม่ที่เพิ่งจะลงนามสงบศึกไป อ๋องฉีจะยืนหยัดต่อจักรพรรดิเป่ยโม่ที่ต้องการจะรุกรานทางใต้ได้หรือไม่? เกรงว่าคงจะไม่ได้ การต่อสู้ในครั้งนี้คงจะยากที่หลีกเลี่ยงได้แล้ว

นางอยากจะฆ่ากุ้ยไท่เฟยไปเสียจริง แต่ถูกสถานะของตระกูลหลงควบคุมเอาไว้ นางไม่อาจที่จะฆ่าคนได้ตามใจชอบ โดยเฉพาะคนในตระกูลราชวงศ์

“เจ้าเจ็ดหากว่าไม่เห็นด้วย ท่านคิดจะทำเช่นไรต่อ?” ป้าอาเฉอเอ่ยถาม

หลงจ่านเหยียนเอ่ย “เจ้าไปบอกเขาด้วยตัวเองสักรอบ บอกว่าหากเขาเชื่อฟังยอมแต่งงานแล้ว เซี่ยจื่ออันจะกลับไปอย่างปลอดภัย”

“อืม ก็ดี ช่างดูพลิกผันเสียจริง จำต้องสร้างเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ กุ้ยไท่เฟยถึงจะไม่มีทางตื่นตัว มิฉะนั้นแล้ว หากว่านางรู้ว่าคนที่จะแต่งด้วยนั้นคือเซี่ยจื่ออัน งานแต่งในครั้งนี้ก็คงจะเกิดเรื่องขึ้น ข้าเกลียดแบบนี้ที่สุดแล้ว ท่านออกคำสั่งจัดงานแต่งด้วยตนเอง และก็หลีกเลี่ยงไม่ให้คนเอ่ยอะไรถึงเรื่องที่ต้องรักษาความกตัญญูบีบบังคับไม่ให้เขาแต่งงาน” ป้าอาเฉอเอ่ยจบ แล้วก็หมุนกายจากไป

หลังจากที่มู่หรงเจี๋ยออกมาจากในวังแล้ว ในใจรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก

ก่อนหน้านั้นเขาไม่เคยคิดที่จะแต่งงานเลย ภายหลังเมื่อมีคนที่เขาอยากจะแต่งด้วย แต่คนนั้นกลับไม่อยู่เสียแล้ว

ตอนนี้เขาต้องแต่งงานกับหญิงสาวที่เขาไม่รู้จัก เขารู้สึกรังเกียจเป็นอย่างมาก

เซียวเซียวมายังจวนเขา กอดเหยือกเหล้าเอาไว้ “จะดื่มหรือไม่?”

มู่หรงเจี๋ยมองยังเหล้าในอ้อมแขนเขา ก่อนจะเอ่ยออกมา “ไม่”

ไม่ดื่มแล้ว หญิงสาวคนนั้นไม่ชอบให้เขาดื่มเหล้า

“เหล้าหมักชั้นดี จากร้านเฉินพู่ผู้เฒ่านอกเมือง”

“เอาไปเถิด” มู่หรงเจี๋ยเอ่ยออกมาด้วยจิตใจว้าวุ่น

เซียวเซียวประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง “มีเหล้าดีไม่ดื่ม ท่านเปลี่ยนไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”