บทที่ 577

เกี้ยวสีแดงตัวใหญ่ถูกยกเข้ามาจากตรอก ม่านแดงมีแถบสีเงินอยู่ด้านบนพร้อมกับสีเหลืองปิดทับ เป็นเกี้ยวที่ใช้หรับผู้ที่มีตำแหน่งเป็นชินอ๋อง ประตูเกี้ยวนั้นทำมาจากไม้มะฮอกกานี ดูสูงส่งและหรูหราเป็นอย่างมาก

เกี้ยวนี้ดูใหญ่เป็นอย่างมาก จำต้องใช้คนถึงสิบสองคนในการยกเกี้ยว เมื่อทุกคนมองไปอย่างระมัดระวังแล้ว ก็พบว่าทั้งสิบสองคนที่ยกเกี้ยวอยู่นั้นดูคุ้นตายิ่งนัก? เมื่อมองไปอย่างละเอียดแล้ว ก็ทำให้อดอึ้งตะลึงไม่ได้ นี่ไม่ใช่แม่ทัพทั้งสิบสองของตระกูลเฉินหรอกหรือ?

เกี้ยวที่ใช้คนยกแปดคนนั้น ก็ถือได้ว่าอยู่ในระดับสูงมากแล้ว แต่ตอนนี้กลับใช้แรงของแม่ทัพทั้งสิบสองเพื่อยกนาง ตกลงแล้วเจ้าสาวผู้นี้เป็นใครกันแน่?

นอกจากแม่ทัพทั้งสิบสองที่ยกเกี้ยวเข้ามานั้น ก็ไม่มีผู้ใดติดตามมาแล้ว แม้แต่ขบวนส่งตัวเจ้าสาวก็ยังไม่มี ไม่มีแม้แต่สาวใช้หรือเด็กรับใช้ ช่างประหลาดจริง ๆ

มู่หรงเจี๋ยที่ยืนอยู่ตรงประตู กรุ่นโกรธเสียจนใบหน้าเขียวคล้ำ ให้พวกเขาทั้งสิบสองคนไปปกป้องคุ้มครองจื่ออัน แต่กลับไม่รู้ว่าไปที่ใดกัน มาตอนนี้ยังจะยกเกี้ยวเจ้าสาวเข้ามาอีก

และในเวลานี้ หัวหน้ากรมกิจการภายในถึงได้พบว่า ตนเองลืมเรื่องใหญ่โตไปแล้ว นั่นก็คือไม่มีซี่เหนียง

นี่ช่างเป็นความโชคร้ายจริง ๆ

แขกเหรื่อเองก็สังเกตเห็นถึงความไม่ถูกต้องเข้า เมื่อมองออกไปรอบ ๆ กลับไม่พบว่ามีซี่เหนียงเดินออกมาบอกให้ท่านอ๋องไปเตะยังประตูเกี้ยว

หัวหน้าของกรมกิจการภายใน และเสนาบดีกรมข้าราชบริพานต่างก็รีบวิ่งออกไปโดยรอบ และเมื่อเกี้ยวนั้นใกล้เข้ามาแล้ว แล้วจะไปหาซี่เหนียงมาจากที่ใดกัน?

ในขณะที่กำลังร้อนรนอยู่นั้น ก็พบเหลียงซื่อเดินออกมา “ขอเชิญเจ้าบ่าวออกมาเตะประตูเกี้ยวด้วย”

เหลียงซื่อวันนี้นั้นมาร่วมดื่มเหล้ามงคลพร้อมกับบิดา และนำของขวัญมามอบให้

ถึงแม้ว่านางจะไม่เคยเป็นซี่เหนียงมาก่อน แต่ก็เคยเป็นผู้ที่จัดงานแต่งงานในจวนจิ้นกั๋วกงมาแล้วหลายครา และรู้ขั้นตอนต่าง ๆ พอประมาณ

มู่หรงเจี๋ยเตะไปยังประตูเกี้ยวอย่างไม่เต็มใจ เหลียงซื่อเดินเข้ามาเปิดม่านออก กลับพบว่าภายในเกี้ยวนั้นว่างเปล่าไม่มีผู้ใดอยู่

เหลียงซื่อตื่นตกใจขึ้นมา เอ่ยถามแม่ทัพเฉิน “เจ้าสาวเล่า?”

แม่ทัพตระกูลเฉินทั้งสิบสองพากันมองหน้ากัน ราวกับว่าข้าก็ไม่รู้เช่นกัน

ทันใดนั้นจวนอ๋องก็เกิดความวุ่นวายขึ้นมาในทันที เจ้าสาวหายไปแล้ว เช่นนั้นแล้วงานเลี้ยงแต่งงานในครั้งนี้เล่า?

ทุกคนล้วนแต่พากันคิดว่าเป็นอุบายของไท่หวงไท่โฮ่ว ทว่าไท่หวงไท่โฮ่วกลับถูกใส่ร้ายเข้า นางกำลังมองอยู่จากที่ไกลอย่างโกรธจัด “คนเล่า?”