บทที่ 623

หลังจากที่จื่ออันจากไปแล้ว เขาก็เหมือนจะทำอะไรไม่ถูกขึ้นมา

ซูชิงถึงได้ล่วงรู้ได้ถึงว่าปัญหาอยู่ที่ใด

“หากว่าเขาต้องการจะแต่งกับคุณหนูตระกูลหลินก็ประหลาดแล้ว” ซูชิงเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา

“เป็นฮองเฮาที่บีบบังคับเขา แต่อ๋องเหลียงที่ข้ารู้จัก คงจะไม่ยินยอมง่ายดายเช่นนี้” ทันใดนั้นจื่ออันก็นึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมาได้ “ฮองเฮารู้จักอี๋เอ๋อร์?”

“ข้าไม่รู้ว่าฮองเฮาจะรู้หรือไม่” ซูชิงเอ่ยออกมา รู้สึกว่าคำพูดของตนค่อนข้างที่จะลำบาก “ฮองเฮาคงจะไม่รู้หรอก?”

จื่ออันรู้สึกว่าเรื่องนี้ดูจะแปลกประหลาด อ๋องเหลียงเข้าวังไปเพียงแค่ครั้งเดียว กลับออกมาก็ยอมล้มเลิกการรักษา อีกทั้งยังบอกว่าจะแต่งกับคุณหนูตระกูลหลิน

ทันใดนั้นก็นึกถึงตอนครั้งแรกที่เข้าวังไป ในตอนนั้นอ๋องเจ็ดเองก็อยู่ด้วย ฟังจากการสนทนาของพวกเขาแล้ว เหมือนว่าอ๋องเจ็ดจะมีอำนาจในการตัดสินใจการแต่งงานของอ๋องเหลียงได้

เมื่อคิดมาจนถึงจุดนี้แล้ว นางก็ลืมเรื่องของหลิวหลิ่วเสีย รีบสั่งให้ตาวเหล่าต้ากลับไปยังจวน

เมื่อกลับมาถึงจวน ก็พบว่ามู่หรงเจี๋ยอยู่พอดี

นางให้ซูชิงเข้าไปแล้วปิดประตูลง แล้วเอ่ยถามมู่หรงเจี๋ย “เรื่องงานอภิเษกของอ๋องเหลียง ท่านสามารถทำการตัดสินใจได้หรือไม่?”

มู่หรงเจี๋ยพยักหน้า “ใช่แล้ว พวกเจ้าเป็นอะไรไป? ลุกลี้ลุกลนกัน”

จื่ออันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “เขาบอกว่าจะไม่รักษาขาแล้ว แล้วยังจะแต่งงานกับคุณหนูตระกูลหลิน”

“คุณหนูตระกูลหลิน? คุณหนูตระกูลหลินใดกัน?” มู่หรงเจี๋ยขมวดคิ้วออกมา “ข้าไม่รู้เรื่องนี้เลย”

“คุณหนูตระกูลหลิน ที่ก่อนหน้านั้นเซี่ยหวายจุนจะแต่งงานด้วย” จื่ออันเอ่ย