บทที่ 65

ประมาณเวลาโหย่ว จื่ออานพูดกับฮองเฮาว่า “ฮองเฮา ตอนนี้อาการของฝ่าบาททรงตัวดีแล้ว พระองค์สามารถเสด็จกลับวังได้แล้ว เพคะ”

ฮองเฮาถอนหายใจด้วยความโล่งอก รอมาหนึ่งวัน ในที่สุดจื่ออานก็พูดประโยคนี้ออกมา

“มาเถอะ รีบลุกขึ้นเร็ว” ฮองเฮาตะโกนทันที

จื่ออานก้าวไปข้างหน้า และพูดกับฮองเฮาว่า “ฮองเฮา หม่อมฉันอยากจะพูดกับพระองค์สักหน่อยได้หรือไม่?”

เส้นประสาทของฮองเฮาที่เพิ่งจะคลายเครียดกลับเพิ่มขึ้นอีกครั้ง นางขยับตัวเล็กน้อย และถามอย่างกังวลว่า “มีอะไรอย่างนั้นรึ? อาการไข้เปลี่ยนไป?”

จื่ออานส่ายหัว “ไม่ใช่ เพคะ ฮองเฮาอย่าตระหนกไปเลย อาการของจักรพรรดิเหลียงตอนนี้ทรงตัวมาก เพียงได้ขับน้ำหนองออกสองครั้ง จากนั้นให้ทานยาแก้อักเสบก็จะดีขึ้น หลังจากครึ่งเดือนก็จะฟื้นตัวได้ ส่วนโรคลมชัก ต้องรอให้ร่างกายหายดีก่อน แล้วค่อยใช้การฝังเข็ม ซึ่งเป็นขั้นตอนการรักษาที่ยาวนานและไม่ต้องรีบร้อน”

“โรคลมชักที่เจ้ากำลังพูดถึง ที่จริงก็คือ...โรคลมบ้าหมู?” ฮองเฮาลังเลที่จะพูดคำสามคำนี้ว่าโรคลมบ้าหมู ในความเห็นของเธอมีเพียงคนระดับต่ำหรือคนบ้าเท่านั้นที่สามารถเป็นโรคนี้ได้

“เพคะ โรคลมชักเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ และโรคลมบ้าหมูเป็นชื่อพื้นบ้าน เป็นโรคเดียวกัน ที่จริงโรคนี้ไม่ร้ายแรง เพราะร่างกายจะเตือนล่วงหน้าเมื่อเกิดขึ้น เป็นเรื่องที่ดี เพื่อจัดการกับมันได้ทันท่วงที โรคนี้ทำให้คนเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก สาเหตุหลักมาจากการไม่ตื่นตัวจากสัญญาณเตือน และคนที่พวกเขารักไม่รู้ว่าจะจัดการกับมันอย่างไร ซึ่งจะทำให้มีน้ำลายหรือเลือดไหลเข้าไปในหลอดลม จึงทำให้เสียชีวิต”

ฮองเฮาทรงโล่งพระทัย เมื่อได้ยินคำอธิบายเช่นนี้ “เมื่อเจ้าเข้ามาในวังเป็นครั้งแรก เจ้าบอกว่าใช้จุดฝังเข็มเพื่อเจาะเลือดได้ใช่ไหม?”

“นี่เป็นเพียงคำทั่วไป มันซับซ้อนกว่าที่จะทำ ส่วนใหญ่เป็นการกระตุ้นเส้นประสาทสมอง…” จื่ออานนั่งลง รู้สึกได้ว่าฮองเฮาอาจไม่สามารถเข้าใจคำเหล่านี้ได้ ดังนั้นเขาจึงพูดสั้น ๆ ว่า “สำหรับการรักษาของโรคนี้ หม่อมฉันมีระดับความแน่นอน”

“แล้วเจ้าอยากพูดอะไรกับข้าเพียงลำพัง” ฮองเฮามองดูเธออย่างสงสัย ด้วยสีหน้าที่ชัดเจน พูดอย่างเฉยเมยว่า “เจ้าต้องการพูดกับข้าเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของเจ้าใช่หรือไม่?”

จื่ออานตกใจ “เรื่องครอบครัว? ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องครอบครัว และไม่ควรพูดถึงที่นี่ หม่อมฉันอยากจะพูดถึงอาการบาดเจ็บที่ขาเดิมของจักรพรรดิเหลียง เมื่อหม่อมฉันกำลังพันผ้าพันแผลให้ท่านอ๋อง เขาพบว่าแผลเดิมได้รับการรักษาอย่างไม่ถูกต้อง พบว่ามีสิ่งของลักษณะเหมือนเข็มที่เกิดงอกขึ้นบนกระดูก มีอาการกระดูกกดทับเส้นประสาท ทำให้เดินไม่สะดวก และทำให้เกิดอาการปวดคล้ายฟ้าผ่า มันทรมานมาก หม่อมฉันอยากจะช่วย และหวังว่าฮองเฮาจะยินยอม”