บทที่ 701

หูฮวนสี่เอ่ยออกมา “เหลียงซู่หลินเป็นแม่ทัพขั้นห้า ราชครูมอบหมายหน้าที่ให้เขาไปส่ง ๆ รับหน้าที่ผู้บัญชาการหน่วยองค์รักษ์อวี่หลิน ในวังบูรพาขององค์รัชทายาท องค์รักษ์ในมือมีเพียงแค่สิบสองนายเท่านั้น ถือว่าเป็นขุนนางที่มีระดับต่ำที่สุดในตระกูลเหลียงแล้ว และก็เป็นหลานชายที่ราชครูเหลียงไม่เห็นความสำคัญมากที่สุด ทว่า หากว่าครั้งนี้เขาสามารถแต่งงานกับองค์หญิงได้แล้ว เขาก็จะกลายเป็นที่วิตกกังวลมากที่สุดของราชครูเหลียงแล้ว”

“คนจากวังขององค์รัชทายาท?” จื่ออันยิ้มเยาะเย้ยออกมา “กุ้ยไท่เฟยช่างหลักแหลมจริง ๆ ใช้คนของราชครูเหลียง อีกทั้งยังเป็นคนจากวังของรัชทายาทอีกด้วย นางช่างกล้าดีแท้”

“นางมีใจทะเยอทะยานของจักรพรรดิวู่ และก็มีความชั่วร้ายของจักรพรรดิวู่ และยังมีกลวิธีของจักรพรรดิวู่ คนผู้นี้จะต้องระมัดระวัง” หูฮวนสี่เอ่ยออกมา

“ข้อมูลเหล่านี้ เจ้าไปได้มาจากที่ใดกัน?” จื่ออันมองยังนาง นางเป็นเพียงคนทำการค้าที่ร่ำรวยเท่านั้น แล้วไปรู้เรื่องภายในของกุ้ยไท่เฟยได้อย่างไร?

หูฮวนสี่เงยหน้าขึ้น “ท่านคิดว่าข้ากุมร้านจู้เสียนเพื่ออะไรกัน? เพื่อที่จะทำเงินกับผู้สูงส่งเหล่านี้หรือ? หากไม่ใช่เพื่อสืบข่าวคราว กิจการเช่นนี้ข้าก็คงไม่อาจจะทำได้ จำต้องอาศัยฟ้าเพื่อทำกิน และราชวงศ์เพื่อทำกิน ไม่ใช่หรือ?”

จื่ออันยิ้มออกมา “หูฮวนสี่ ถึงคราวที่เจ้าจะร่ำรวยแล้ว

“ได้แต่งกับองค์หญิง ถึงจะร่ำรวย สถานะขององค์หญิงสูงส่ง หลังจากผ่านมาถึงสามราชวงศ์ ทรัพย์สมบัติของนางมั่งคั่งเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการเอาไว้ได้”

จื่ออันพยักหน้า “ข้ารู้แล้ว วันนี้มีคนจากในวังมาบอกว่า ฮองเฮาคิดที่จะจัดงานอภิเษกให้กับองค์หญิง ข้าก็รู้ว่าพวกเขากำลังพุ่งเป้าที่อะไร”

“ท่านมีวิธีการอะไรรับมือหรือไม่?” หูฮวนสี่มองไปยังจื่ออันแล้วเอ่ยถาม นางเป็นห่วงองค์หญิงมากจริง ๆ สำหรับนางแล้ว จื่ออันที่มาจากที่แห่งเดียวกันนั้น มีความหมายกับนางน้อยเสียยิ่งกว่าองค์หญิงอีก นางสำนึกความแค้น และก็สำนึกในบุญคุณ

จื่ออันคิดอยู่ครู่หนึ่ง “รออ๋องเจ็ดออกมาจากวังกันก่อนแล้วค่อยคิดกัน เขาเข้าวังนานไป กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา”

“ได้ยินมาว่าท่านอ๋องกวางตงเองก็เข้าวังมาแล้ว ท่านอ๋องกวางตงจะต้องเห็นด้วยที่จะหาสามีให้กับองค์หญิง อีกทั้ง อ๋องกวางตงไม่ลงรอยกับตระกูลเซียว เป็นเพราะว่าเรื่องในปีนั้นที่เซียวเซียวทำร้ายองค์หญิง ถึงแม้ข้าจะคิดว่าเมื่อเรื่องราวชัดเจนแล้ว อ๋องกวางตงจะมีมุมมองต่อเซียวเซียวดีขึ้น แต่เขาจะไม่ยินยอมให้องค์หญิงแต่งงานกับเซียวเซียว เพราะว่าเซียวเซียวนั้นมีคู่ครองแล้ว”

จื่ออันเอ่ย “นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าเป็นกังวล ตอนนี้ข้าตามหาเขาละมั่งโลหิตจนพบแล้ว ตามหาหลิวเย่ว์จนเจอ แต่ข้าไม่อาจเชื่อมั่นได้เต็มร้อยว่านางจะส่งมอบออกมา ระหว่างนางและซ่งรุ่ยหยางนั้นมีอะไรบางอย่าง...บางทีอาจจะมีบางอย่างกระมัง”