บทที่ 713

ท่านอ๋องกวางตงเมื่อเห็นว่ามู่หรงเจี๋ยไม่ส่งเสียงใด ยังคิดว่าเขาไม่เชื่อในคำพูดของตน จึงได้เอ่ยออกมาต่อ “เจ้าน่ะ อย่าได้ไร้เดียงสาเกินไป ยังจะมีความคิดที่ดีกับเสด็จแม่และน้องชายของเจ้าอีก เขาไม่คิดที่จะเหลือเส้นทางให้เจ้าได้มีชีวิตอยู่ต่อ อ๋องหนานหวายไม่ได้หยุดที่จะรวบรวมกองกำลังทางชายแดนตอนใต้ ได้ยินมาว่าทางด้านตอนใต้นั้น เมื่อมีอายุครบสิบเจ็ดปีแล้ว ก็จะถูกบังคับให้เข้ากองทหาร ต่อให้เป็นลูกชายเพียงคนเดียวก็ไม่ได้รับการยกเว้น ราชสำนักไม่สิทธิ์อำนาจเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการเกณฑ์ทหารของเขา เขาทำเช่นนี้เพื่ออะไร? อีกทั้งหลายปีมานี้เขายังพัฒนาเหมืองเหล็กอย่างมาก เพื่อหลอมรวมอาวุธ และยังซื้อแร่เหล็กจากทางด้านเป่ยโม่ ส่วนเสด็จแม่ของเจ้านั้นกลับไม่หยุดลอบสะสมกองกำลังในเมืองหลวง เอาชนะเหล่าขุนนาง แย่งชิงแรงสนับสนุน แน่นอนว่า เจ้าอาจจะคิดว่าอาศัยเพียงแค่หญิงสาวอย่างนางจะสามารถทำอะไรได้บ้าง? เหล่าขุนนางเองก็อาจจะไม่ถูกนางทำให้สับสนได้ ทว่าเจ้าคิดเช่นนี้ผิดแล้ว จากที่ข้ารู้มา หลายปีมานี้นางไม่หยุดที่จะส่งสายลับออกมา แทบจะหลบซ่อนแอบอยู่ใต้เตียงของผู้อื่น เพื่อคอยฟังเรื่องลับส่วนตัว กลุ่มขุนนางในต้าโจว จะมีสักกี่คนที่สะอาดบริสุทธิ์? หากว่าถูกนางจับจุดอ่อนได้แล้วจะทำอะไรได้? หากว่าไม่อยากสูญเสียหน้าที่การงานไป ก็ทำได้เพียงแค่ต้องติดตามนาง”

คำพูดนี้ของท่านอ๋องกวางตง ไม่ใช่เอ่ยออกมาลอย ๆ เขาผ่านการสืบและตรวจสอบมาแล้ว

มู่หรงเจี๋ยยังไม่ส่งเสียงใดออกมา เมื่อท่านอ๋องกวางตงเห็นเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา “เจ้าไม่เชื่อก็ช่างมันเถิด มาตอนนี้ราชสำนักมีเจ้าที่กุมอำนาจอยู่ เจ้าป้องกันราชครูเหลียง แต่กลับไม่รู้ว่าชายแดนกำแพงกลับกำลังเกิดหายนะขึ้นอย่างเงียบ ๆ”

มู่หรงเจี๋ยเงยหน้าขึ้นมองเขา แล้วเอ่ยออกมาอย่างสงบนิ่ง “เสด็จลุง ที่ท่านเอ่ยออกมานั้น ข้ารู้ทุกอย่าง อีกทั้งยังรู้มากกว่าท่านเสียอีก”

ท่านอ๋องกวางตงตะลึงไป “เจ้ารู้แล้ว?”

“ข้าไม่ได้ตาบอด”

ท่านอ๋องกวางตงยิ้มออกมา ในรอยยิ้มนั้นมีความเห็นใจอยู่ “เจ้านี่นะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมองค์จักรพรรดิถึงได้มอบอำนาจให้เจ้ามากถึงขนาดนี้ มีเกราะป้องกันอย่างเจ้า เขาสามารถวางใจไปได้แล้วจริง ๆ ครึ่งหนึ่ง”

ทำได้เพียงวางใจไปครึ่งหนึ่ง นี่หมายความว่า ท่านอ๋องกวางตงคิดว่ากุ้ยไท่เฟยนั้นอย่างที่จะรับมือได้ แผนการในใจของนางนั้นไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวทั่วไปจะเทียบได้ วิธีการที่รัดกุม จุดประสงค์ชัดแจ้ง และเพื่อจุดประสงค์นี้ ก็ไม่เสียดายอะไรทั้งสิ้น

ผู้ชายหลายคนล้วนแต่ไม่อาจทำได้อย่างเช่นที่นางทำ คนเช่นนี้ หากว่าเกิดเป็นชายหนุ่มแล้ว จะต้องกลายเป็นวีรบุรุษอย่างแน่นอน

ทั้งสองคนกลับมายังจวนองค์หญิง จื่ออันไม่อยู่ ออกไปตามหาอี๋เอ๋อร์กับอ๋องเหลียงอีกครั้ง

แน่นอนว่าย่อมกลับมาอย่างเปล่าประโยชน์

เมื่ออ๋องเหลียงส่งจื่ออันกลับมายังจวนแล้ว เอ่ยออกมา “ท่านช่วยข้าตามหาอี๋เอ๋อร์ต่อไป หากว่าตามหานางจนเจอแล้ว บอกกับนางว่า ข้าอยากจะแต่งงานกับนาง”