บทที่ 73

ฮองเฮายิ้มเจ้าเล่ห์ "ขอให้ลงโทษ? เพราะเรื่องการถอนหมั้นใช่หรือไม่?"

มหาเสนาบดีเซี่ยกล่าวอย่างหน้าเจื่อน ๆ “กราบทูลฮองเฮา กระหม่อมมาขอรับโทษเพราะเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมควบคุมภรรยาไม่ได้ สั่งสอนบุตรตรีไม่ดี หักหน้าขององค์จักรพรรดิเหลียง กระหม่อมสมควรตายเป็นหมื่น ๆ ครั้ง ”

“ควมคุมภรรยาไม่ได้?" นี่เอาจากไหนมาพูด? เรื่องนี้เกี่ยวข้องอันใดกับหยวนซื่อ?" ฮองเฮามองเขาอย่างสงสัย

เดิมทีฮองเฮาคิดว่าเขาจะโยนความผิดทั้งหมดให้เซี่ยจื่ออาน คิดไม่ถึงเลยว่าจะดึงหยวนซื่อเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ที่ซุนกงกงเพิ่งจะบอกเมื่อสักครู่นี้ นางยังคิดว่าซุนกงกงได้ยินมาผิด ไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้จริง ๆ"

มหาเสนาบดีเซี่ยกล่าว “ฮองเฮาโปรดให้กระหม่อมชี้แจง เรื่องการถอนหมั้น เป็นการแก้แค้นส่วนตัวของหยวนซื่อ โดยที่นางไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา จึงนำมาซึ่งหายนะร้ายแรง กระหม่อมไม่ดีเองที่หลับหูหลับตาปล่อยให้นางกระทำการโดยไม่สนกฏเกณฑ์ใด ๆ ฮองเฮาได้โปรดลงโทษกระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ"

“เรื่องนี้ช่างแปลกเสียจริง เจ้าเล่ามาให้ข้าฟังหน่อย” ฮองเฮาเบิกตากว้างกล่าว

พระสนมเหมยเล่าสิ่งที่เพิ่งบอกกับหวงไท่โฮ่วไปอีกรอบ กล่าวเหมือนเดิมไม่มีคำไหนที่แตกต่างออกไปเลย

ฮองเฮาที่ได้ฟังก็ยิ้มแล้วยิ้มอีก มองไปที่หวงไท่โฮ่ว "เสด็จแม่ก็ได้ฟังเรื่องนี้แล้ว ท่านคิดเห็นเช่นไร?"

หวงไท่โฮ่วกล่าวออกไปโดยไม่ลังเล "ถ้าหยวนซื่อกระทำการน่ารังเกียจเช่นนั้นจริง ก็ต้องลงโทษนางอยู่แล้ว"

มหาเสนาบดีเซี่ยและหลิงหลงฟู่หรินที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็มองหน้ากัน และก้มหน้าลงทันที

ฮองเฮาตรัสถามหวงไท่โฮ่วอีกครั้ง “เสด็จแม่รู้เรื่องนี้ลึกซึ้งมากน้อยเพียงใดเพคะ?”

หวงไท่โฮ่วมึนงงเล็กน้อย ก่อนที่จะเข้าใจว่าฮองเฮาหมายถึงอะไร