บทที่ 745

ฮองเฮาแทบไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่หูของตนเองได้ยินมา “เจ้าว่าอะไรนะ? อาศัยเพียงแค่เหตุผลเช่นนี้? พวกเขามีหลักฐานอะไรกัน?”

“วันนั้นที่รัชทายาทจับตัวหญิงชาวบ้านไป พระสนมอี๋ก็อยู่ในวัดของราชวงศ์ด้วยพอดี ราชครูได้ข่าวมา บอกว่าพวกเขาคิดจะใช้เหตุนี้เพื่อใส่ร้ายว่ารัชทายาทลงมือกับพระสนมอี๋”

ฮองเฮาโกรธเกลียดอย่างมาก “เซี่ยจื่ออันคงไม่อาจเก็บเอาไว้ได้แล้วจริง ๆ เก็บนางเอาไว้ ก็มีแต่ทำร้ายข้า ทำร้ายรัชทายาท”

“เพราะฉะนั้น ราชครูบอกว่า ในตอนที่ฮองเฮาทรงไปเป็นพยานนั้น ฮองเฮาจะต้องบอกว่า ท่านส่งพระสนมอี๋ไปของพรให้กับองค์หญิงใหญ่ยังวัดของราชวงศ์”

“ส่วนเรื่องที่รัชทายาทจับตัวหญิงชาวบ้านไป จะ...”

เด็กรับใช้ยิ้มออกมาเล็กน้อย “ฮองเฮาวางพระทัยได้ เพียงแค่หญิงชาวบ้านเท่านั้น ไม่มีทางสร้างความเสียหายอะไรร้ายแรง หญิงชาวบ้านนั่นก็ยังคงกลับมาโดยที่ไม่เสียหาย อีกทั้งฝ่าบาทเองก็เป็นเพราะเหตุนี้ ถึงได้ถูกอ๋องเหลียงทุบตีเสียยกใหญ่ การกระทำผิดที่โหดร้าย แลกกับการถูกทุบตีที่โหดเหี้ยม ต่อให้ขุนนางและเชื้อพระวงศ์จะรู้สึกว่ารัชทายาทสูญเสียคุณธรรมไปบ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นที่ต้องปลดเขา”

ฮองเฮาถึงได้โล่งใจลงบ้าง “ทว่าเรื่องที่ถูกใส่ร้ายนี้ ก็ไม่ควรมองข้ามไป ให้ราชครูหาหลักฐานตอบโต้กลับสักเล็กน้อย”

“ฮองเฮา ตราบใดที่ทำในสิ่งที่ถูกต้องดีงาม ก็ไม่จำต้องเกรงกลัวอะไร ฝ่าบาทและพระสนมอี๋บริสุทธิ์ ราชครูไม่มีทางให้คนมาใส่ร้ายพวกเขา

ฮองเฮาพยักหน้า “เช่นนั้นราชครูต้องการให้ข้าทำอะไร?”

“ฮองเฮาทรงไปรายงานสถานการณ์ยังวังหวงไท่โฮ่วก่อน เพื่อเลี่ยงไม่ให้หวงไท่โฮ่วได้ยินข่าวลือ แล้วเรียกเซี่ยจื่ออันเข้าวังมา เมื่อถึงเวลานั้น หากว่าเซี่ยจื่ออันเอ่ยออกมาก่อน หวงไท่โฮ่วจะต้องเชื่อคำของนางแน่ จากนั้นก็ใช้เหตุที่รัชทายาทมีอาการบาดเจ็บ เพื่อร้องขอให้หวงไท่โฮ่วทรงเข้าร่วมฟังหารือการเมืองกับท่าน ท่านและหวงไท่โฮ่วทรงประทับอยู่ด้วย อย่างน้อยผู้สำเร็จราชการแทน ก็ไม่กล้าที่โจ้งแจ้งมากจนเกินไป

ฮองเฮาส่งเสียงอืมออกมา “ตกลง ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”