บทที่ 816

คนผู้นั้นลุกขึ้นยืน ใบหน้าซีดขาว ประสานมือขึ้น “ขออภัยด้วย รบกวนแล้ว”

เมื่อเอ่ยจบ ก็หยิบตั๋วเงินปลอมแล้วโยนออกไป นำคนเดินหามกล่องเปล่าออกไป

ชาวบ้านต่างนิยมตั๋วเงิน ต่างก็มีอำนาจตามแต่ละท้องถิ่น เพราะฉะนั้น คนผู้นี้เองก็ไม่กล้าที่จะสร้างความลำบาก และก็หาได้สงสัย คงจะไม่มีทางที่ผู้อื่นจะเตรียมตั๋วเงินปลอมเอาไว้รออยู่ที่นี้ได้

หูฮวนสี่นำเรื่องนี้บอกแก่มู่หรงเจี๋ย มู่หรงเจี๋ยเอ่ยออกมา “ลำบากแล้ว”

“ไม่ลำบากอันใด เพียงแต่เสียเงินเท่านั้น” หูฮวนสี่ยิ้มเอ่ยออกมา

“กลับเป็นทางด้านของท่านโหวเหลียง อ๋องหนานหวายอาจจะไปสร้างปัญหาให้กับเขา เจ้าส่งข่าวให้กับเขาเสียหน่อยเถิด” มู่หรงเจี๋ยเอ่ย

“แจ้งไปแล้ว ท่านโหวไม่ได้เกรงกลัว เพราะว่าในตอนที่ส่งมอบตั๋วเงินกันนั้นได้ผ่านการตรวจสอบแล้ว เป็นของแท้อย่างไม่ต้องสงสัย

“ทางด้านของท่านโหว...” เดิมทีมู่หรงเจี๋ยต้องการจะสอบถามว่าเขาปิดปากแน่นหรือไม่ ทว่าเมื่อคิดว่าเรื่องนี้ยังไม่กลัวจะถูกตรวจสอบ อ๋องหนานหวายคงไม่กล้าที่จะก่อความวุ่นวายมากนัก

“ท่านอ๋องวางใจ ท่านโหวในตอนนี้เป็นเพียงแค่คนทำการค้า” หูฮวนสี่เชื่อใจท่านโหวเหลียงอย่างมาก ในการทำการค้า สามารถมีใจเช่นนี้ไม่มากนัก

อีกทั้งพ่อค้าอาวุธคนนี้ยังบุกตรงเข้าไปยังจวนอ๋อง เพื่อไปตามหาอ๋องหนานหวาย

อ๋องหนานหวายเพิ่งจะมาถึงเมื่อคืนวานนี้ เข้าวังไปถวายพระพรให้แก่หวงไท่โฮ่ว พ่อค้าอาวุธตามหาอ๋องหนานหวายไม่พบ จึงได้นั่งรออยู่ในห้องโถง

กุ้ยไท่เฟยเกรงว่ามู่หรงเจี๋ยจะกลับมาพบเข้าแล้วล่วงรู้ความใน จึงได้ให้คนนำพ่อค้าอาวุธไปยังเรือนชิงหนิงของนาง