บทที่ 818

รัชทายาทถึงกลับตกตะลึง แล้วจึงเอ่ยออกมา “เรื่องที่หลิวหลิ่วถูกฟันบาดเจ็บนั้น ข้าเองก็พอได้ยินมาบ้าง”

เขาเย้ยหยันออกมา “ข้ารู้แล้ว เป็นเพราะว่าข้าชอบก่อเรื่องวุ่นวาย ฉะนั้นจึงได้กล่าวโทษร้ายแรงมายังข้า เฉินไท่จวิน ข้าขอถามท่านสักประโยคหนึ่ง ท่านกล่าวโทษว่าข้าทำร้ายเฉินหลิวหลิ่ว มีพยานบุคคลอย่างนั้นหรือ? หากว่าไม่มีพยาน แล้วใส่ร้ายรัชทายาทของราชวงศ์ ท่านควรมีโทษใดกัน!”

หากว่าเป็นผู้อื่น ก็อาจจะถูกความแข็งกร้าวของเขาที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ตื่นตกใจเข้า ทว่าเฉินไท่จวินไม่มีทาง เฉินไท่จวินถึงแม้ว่าจะอยู่ในความโกรธเกรี้ยว แต่ก็ยังคงมีความสังเกตการณ์ที่เฉียบคมอยู่ นางเอ่ยเย้ยหยันออกมา “รัชทายาทรับตัวหลิวหลิ่วนั่งรถม้าไปด้วย ทว่าหลิวหลิ่วลงจากรถม้ายังไม่ทันห่างไปสามก้าวก็สลบไป ต่อให้รัชทายาทที่อยู่ในรถม้าจะมองไม่เห็น คนขับรถม้าเองก็ควรจะมองเห็น ทว่ารัชทายาทยังจะจากไปเช่นนี้หรือ? ฝ่าบาท ท่านคิดว่าในตอนนั้นจะไม่มีคนมองเห็นจริงหรือ? หลังจากที่หลิวหลิ่วสลบไป คนของรัชทายาทก็รีบลากนางขึ้นรถม้า”

สีหน้าของรัชทายาททันใดนั้นก็เกิดความตื่นตระหนกขึ้นมา เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าในตอนนั้นไม่มีคนมองเห็น เพียงแต่เฉินไท่จวินคาดเดาได้จากการตอบสนองของเขา เห็นได้ชัดว่าการคาดเดานี้ถูกต้อง

“ไม่มีเรื่องอะไร พูดจาไร้สาระสิ้นดี!” รัชทายาทพยายามอย่างยิ่งที่จะปฏิเสธ ทว่าดวงตาที่หลบหลีก จิตใจที่ตื่นกลัว หวงไท่โฮ่วเองก็ทรงมองออก

เมื่อครู่นี้ที่หวงไท่โฮ่วเห็นว่าเขาโมโหขึ้นมา ก็ยังเชื่อเขาอยู่หลายส่วน มาตอนนี้เห็นว่าเขาเผยความตื่นตระหนกออกมา แต่ก็ยังคงพยายามสงบนิ่ง ก็รู้ได้ว่าสิ่งที่เฉินไท่จวินเอ่ยออกมานั้นไม่ผิดแน่

ทว่านางยังคงไม่เผยท่าทีใดออดมา “เจ้ากลับไปก่อน ข้าจะสั่งให้คนไปตรวจสอบ”

“เสด็จย่า ท่านต้องเชื่อหลานนะ หลานไม่ได้ทำจริง ๆ หลานสามารถสาบานได้” ในใจรัชทายาทยิ่งตื่นตระหนกขึ้นมา

“ไปเถิด หากว่าเจ้าบริสุทธิ์ แน่นอนว่าข้าย่อมคืนความบริสุทธิ์ให้กับเจ้า แต่หากว่าเจ้าไม่บริสุทธิ์ จำคำของข้าไว้ ตำแหน่งรัชทายาทของเจ้าเองก็มาถึงที่สุดแล้ว” หวงไท่โฮ่วตรัสออกมาอย่างเฉยเมย

มีโทษมากมายที่สามารถปลดรัชทายาทได้ แต่เดิมนั้นสามารถไม่นำมากล่าวโทษได้ ทว่าเขาตอนนี้ที่ล่วงเกินไปนั้นคือตระกูลเฉิน เฉินหลิวหลิ่วเป็นดั่งชีวิตของเฉินไท่จวิน เรื่องนี้หากว่าไม่จัดการให้ดี ตระกูลเฉินจะต้องเกิดความกรุ่นโกรธต่อราชสำนักต่อราชวงศ์ หากว่าตระกูลเฉินมีใจขุ่นเคืองในกองทัพ นี่จะถือว่าเป็นอันตรายร้ายแรงต่อต้าโจว

ถึงแม้ว่าหวงไท่โฮ่วจะอยู่ในวังหลัง ก็รู้ว่าตระกูลเฉินเป็นตระกูลที่ไม่สมควรล่วงเกินมากที่สุด