บทที่ 907

เป็นไปตามที่มู่หรงเจี๋ยคาดไว้จริง ๆ หลังจากหารือเกี่ยวกับตำแหน่งองค์รัชทายาทแล้ว ขุนนางภายในท้องพระโรงก็เริ่มมองหาองค์ชายที่ตนเองควรสนับสนุน

สถานการณ์ปัจจุบันแบ่งออกเป็นสามฝ่าย อ๋องเหลียงเป็นฝ่ายหนึ่ง ความจริงแล้วอ๋องเหลียงไม่มีความตั้งใจที่จะขึ้นเป็นจักรพรรดิ แต่เขาแสร้งทำเป็นไขสือ เมื่อบรรดาขุนนางทุกท่านพยายามเข้าหาทั้งโดยชัดแจ้งและโดยนัย ถึงกระนั้นเขากลับได้รับการสนับสนุนอย่างล้นหลาม เนื่องจากเขาเป็นคนลึกลับ

ผู้ใดก็ตามที่สามารถดำรงตำแหน่งใหญ่ ล้วนมีนิสัยลึกลับคาดเดาไม่ได้ ทั้งยังมีแนวคิดที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ ดูอย่างการที่เขาแสดงออกว่าไม่ต้องการตำแหน่ง

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่เลือกอ๋องเหลียงก็มีข้อพิจารณาประกอบอีกอย่าง เกือบทุกคนในราชสำนักรู้เรื่องระหว่างอ๋องเหลียงกับอี๋เอ๋อร์ องค์หญิงแห่งแคว้นต้าเหลียง นั่นหมายความว่าอ๋องเหลียงจะได้เป็นราชบุตรเขยแห่งแคว้นต้าเหลียงในอนาคต สองแคว้นเชื่อมสัมพันธ์โดยการแต่งงาน ลูกเขยถูกเสนอชื่อชิงตำแหน่งรัชทายาท พ่อตาของเขาจะนั่งนิ่งดูดายเชียวหรือ?

ฝ่ายที่สองคือองค์ชายเจ็ด บุตรชายของสนมอี้

แทบไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมองค์ชายเจ็ดถึงถูกเลือก นั่นเป็นเพราะผู้ที่สนับสนุนเขาคือ อ๋องหนานหวายและกุ้ยไท่เฟย ตอนนี้หวงไท่โฮ่วสิ้นพระชนม์แล้ว กุ้ยไท่เฟยจึงนับว่าเป็นสตรีที่มีตำแหน่งสูงสุดของฝ่ายใน นางสามารถกลับเข้ามาในวังเพื่อบริหารกิจการของวังหลังได้

อีกเหตุผลหนึ่งคือ ขุนนางเหล่านั้นแค่เลือกองค์ชายเจ็ดตามอ๋องหนานหวายเท่านั้น

ฝ่ายสุดท้ายที่น่าสงสารที่สุดคือองค์ชายสาม ประการหนึ่ง ตระกูลเดิมของสนมเหมยไม่ได้มีอำนาจขนาดนั้น แม้ว่าสนมเหมยจะทุ่มเททำงานอย่างหนัก เพื่ออนาคตอันรุ่งโรจน์ของบุตรชายตลอดหลายปีมานี้ก็ตาม แต่พอปราศจากการช่วยเหลือจากเซี่ยหวายจุน ผู้ใดบ้างจะมองนางในแง่ดี?

นอกจากนี้ แม้แต่เหล่าอาจารย์ทั้งหลายยังกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าองค์ชายสามดื้อรั้นและสอนไม่ได้

อย่างไรก็ตาม มีบางคนที่มีจิตใจคดโกงคิดว่ามู่หรงเจี๋ยแค่เสนอชื่อองค์ชายสามไปอย่างนั้น ที่จริงแล้วเป็นเขาเองต่างหากที่ต้องการควบคุมราชสำนักต่อไป

การเลือกองค์รัชทายาทมีความสำคัญเทียบเท่ากับการเลือกฮองเฮา สนมอี้และสนมเหมยช่วยกันดูแลกิจการของวังหลัง ในวังไม่มีตำแหน่งกุ้ยเฟย ในบรรดาสตรีฝ่ายในทั้งหมด ตำแหน่งสูงสุดคือพระสนม หากจะเลือกองค์รัชทายาท ก็ต้องเลือกว่าที่ฮองเฮาด้วย

เพื่อให้ทราบเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ ขุนนางและสมาชิกราชวงศ์หลายท่านจึงไปหาจื่ออัน เพื่อเลียบเคียงถามผ่านจื่ออันว่าจักรพรรดิทรงมีความเห็นอย่างไร เพราะตอนนี้จื่ออันคือหมอที่ถวายการรักษาข้างกายจักรพรรดิตลอดเวลา