บทที่ 954

“อย่ากลัวไปเลย ข้าไม่โทษเจ้าที่ทรยศ จริง ๆ แล้วอาจเป็นการดีที่สุดด้วยซ้ำเมื่อเจ้าทำเช่นนี้ ต่อให้ข้าไม่สามารถบรรลุเป้าหมายด้วยการฆ่าเขาได้ แต่หากท่านแม่ตาย เขาก็ต้องตายตามอยู่ดี” อ๋องหนานหวายตบแก้มนางเบา ๆ “อย่างไรก็ตาม ครั้งเดียวก็มากเกินพอแล้วที่จะปิดบังเรื่องนี้จากข้า เจ้าเป็นคนฉลาด ควรรู้ว่าข้ารู้เรื่องนี้มานานแล้ว และสามารถฆ่าเจ้าได้จริง ๆ ฉะนั้นเจ้าอย่าได้คิดไปหาเซี่ยจื่ออัน เพื่อให้นางรู้ตัวก่อนเป็นอันขาด”

ซุนฟางเอ๋อร์ไม่อยากเชื่อ “ท่านอ๋องรู้เรื่องนี้อยู่แล้วหรือเจ้าคะ?”

“ข้ารวบรวมอิทธิพลในเมืองหลวงมานานหลายปี คิดว่าข้ามีที่พึ่งเพียงเจ้าและท่านแม่เท่านั้นหรือ?” อ๋องหนานหวายหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“ข้างกายเซี่ยจื่ออันก็มีคนของท่านอ๋องแฝงตัวอยู่ด้วยหรือ?” ซุนฟางเอ๋อร์ไม่อยากเชื่อเลยจริง ๆ เซี่ยจื่ออันเป็นคนระมัดระวังตัวอยู่เสมอ นางจะไม่รู้ตัวว่ามีหนอนบ่อนไส้อยู่ข้างกายได้อย่างไร

อ๋องหนานหวายเพียงแค่ยิ้มและไม่พูดอะไร ระหว่างคิ้วปรากฏร่องรอยแห่งความเย็นชา ใบหน้านุ่มนวลเต็มไปด้วยความดุร้าย

ซุนฟางเอ๋อร์กล่าวว่า “ขอเวลาให้ข้าครึ่งวัน ท่านอ๋อง แล้วข้าจะมอบหนอนกู่ให้กับท่าน”

“ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นี่แหละ” อ๋องหนานหวายไม่รีบร้อน เขาเชื่อว่าซุนฟางเอ๋อร์จะไม่กล้าทรยศเขาอีก ที่ผ่านมานางมีความคิดว่าตนเหมือนเป็นทาสที่ถูกคุมขัง การทรยศเป็นเพียงทางออกที่ดีกว่า แต่ตอนนี้นางรู้แล้วว่าท่านแม่ของเขาไม่ใช่ทางออกที่เหลืออยู่อีกต่อไป นางทำได้เพียงทำตามคำสั่งของเขา

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งวัน นางสามารถทำให้หนอนกู่มีพิษร้ายแรงที่สามารถฆ่าคนได้ในห้าวันสำเร็จ หนอนกู่ที่นางเลี้ยงไว้สามารถแพร่พิษได้ทุกเมื่อตราบเท่าที่นางต้องการ อีกทั้งนางยังสามารถควบคุมพวกมันได้

อย่างไรก็ตาม นางกลับลังเลเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะนางรู้สึกสงสารกุ้ยไท่เฟย แต่มันสมเหตุสมผลแล้วหรือที่จะทำเช่นนั้น? หากมู่หรงเจี๋ยตายแล้ว นางจะพิสูจน์ตัวเองกับใคร?

ราวกับว่าชิ้นส่วนในหัวใจนางถูกขุดออกมาแล้วพบเจอเพียงความว่างเปล่า

แม่เคยบอกว่านางเป็นผู้หญิงที่ดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก หากนางตัดสินใจเรื่องใดแล้ว นางจะยึดมั่นให้ถึงที่สุด และจะไม่หันหลังกลับจนกว่าจะจนตรอก

นางรู้ว่านางเป็นคนเช่นนี้ตั้งแต่วันที่มู่หรงเจี๋ยประกาศกร้าวว่าเขารังเกียจนาง แต่นางก็ยังไม่ยอมแพ้ ถึงรู้ว่าตนนั้นดื้อรั้นเพียงใด

แต่นางสามารถทำสิ่งใดได้บ้าง? นางควบคุมอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

นางนั่งเงียบ ๆ อยู่ในห้องปรุงยา ถือกระปุกบรรจุหนอนกู่ไว้ในมือ ก่อนจะหยิบยาพิษโยนมันลงไป หนอนกู่เหล่านี้เติบโตขึ้นด้วยการกัดกินยาพิษซึ่งได้รับการควบคุมปริมาณพิษอย่างเหมาะสม ทั้งชีวิตของนางมีความสามารถเพียงเล็กน้อย แต่นางกลับกำลังจะใช้มันเพื่อทำร้ายคนที่นางเคยรัก