บทที่ 969

จื่ออันสั่งให้คนพาซุนฟางเอ๋อร์ออกไป คราวนี้คนของกุ้ยไท่เฟยไม่ได้หยุดยั้งนาง ทั้งยังให้ความร่วมมือเพื่อส่งตัวซุนฟางเอ๋อร์

เมื่อออกจากประตูตำหนักไปแล้ว กุ้ยไท่เฟยกล่าวกับจื่ออันว่า “ข้ารู้ว่าเจ้ามีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม เจ้าต้องช่วยฟางเอ๋อร์ให้ได้ ถึงอย่างไรนางก็เป็นน้องสะใภ้ของเจ้า”

จื่ออันพูดด้วยรอยยิ้มอย่างเสียไม่ได้ “กุ้ยไท่เฟย ไม่ต้องกังวลเพคะ หม่อมฉันต้องช่วยนางแน่นอน”

กุ้ยไท่เฟยพยักหน้า “ดีมาก ข้าอยากให้เจ้างัดความสามารถทั้งหมดที่มีออกมาใช้ เพื่อให้คนอื่นเห็นว่าทักษะของเจ้านั้นดีเพียงใด”

จื่ออันเกียจคร้านเกินกว่าจะพุดคุยไร้สาระกับนาง “หม่อมฉันจะไม่ทำให้กุ้ยไท่เฟยผิดหวัง”

นั่นเป็นเพราะนางรู้ดีว่าความผิดหวังเป็นอย่างไร

กุ้ยไท่เฟยจ้องมองทแผ่นหลังของจื่ออัน ทันใดนั้นก็ออกคำสั่ง “ไปสอบสวนเซี่ยจื่ออันคนนี้ที”

อาฝูตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “สอบสวนนาง? กุ้ยไท่เฟยไม่ทรงรู้ภูมิหลังของนางอยู่แล้วหรอกหรือ?”

“ข้ารู้สึกว่านางไม่ใช่บุตรสาวของเซี่ยหวายจุน ไม่ว่าคนคนหนึ่งจะมีนิสัยเปลี่ยนไปอย่างไรก็ตาม นางไม่มีทางเปลี่ยนกลายเป็นคนละคนเช่นนี้ เว้นเสียแต่ว่านางจะเป็นคนอื่น”

นางไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับการปลอมแปลง นี่คือวิธีที่กุ้ยไท่เฟยมาที่นี่ และนางก็จัดการเรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มต้น อย่างไรก็ตาม เมื่อนางเริ่มคำนวณแผนการของตนเองผิดพลาด กุ้ยไท่เฟยก็เริ่มควบคุมอะไรไม่ได้มากขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อได้ยินสิ่งที่นางพูด อาฝูพลันตอบรับ “พ่ะย่ะค่ะ ข้าน้อยจะไปสอบสวนทันที”

จื่ออันส่งตัวซุนฟางเอ๋อร์กลับมาที่ตำหนัก อาการบาดเจ็บของนางค่อนข้างสาหัส นางถูกแทงที่ช่องท้อง ซึ่งน่าจะทำให้อวัยวะภายในของนางเสียหาย ซ้ำยังถูกพิษเพิ่มอีก บริเวณหน้าอกของนางก็บาดเจ็บเช่นกันแต่ไม่ใช่แผลร้ายแรง

จื่ออันกล่าวกับจ้วงจ้วง “ช่วยออกหมายสำคัญแก่ตาวเหล่าต้าให้ออกไปรับหลินหลินเข้าวังที”

“ได้!” จ้วงจ้วงหันไปเรียกตาวเหล้าต้าให้ออกไปด้วยกัน