บทที่ 970

จื่ออันรู้สึกประหม่ามาก ซุนฟางเอ๋อร์คือพยานปากสำคัญ นางต้องง้างปากอีกฝ่ายให้ได้ นี่สร้างแรงกดดันให้กับนางเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยหลิน นางอดไม่ได้ที่จะเย้ยหยัน “นางสวยจริง มาดูกันว่าพี่สาวคนสวยท่านนี้ถูกพิษอะไรบ้าง!”

เซี่ยหลินตอบรับ เปิดกล่องยา หยิบเข็มออกมาสองสามเล่มแล้วแทงเข้าไปยังจุดเหลียนเฉวียน จุดเทียนฉือ จุดเสินเชว่ จุดเสวียไห่ และจุดซางชิวตามลำดับ

จื่ออันพบว่าลำดับการฝังเข็มของนางค่อนข้างคุ้นตา ช่างคล้ายคลึงกับทักษะการฝังเข็มทอง บางทีเหล่าหวังเย่อาจเป็นคนสอนนาง

จุดฝังเข็มเหล่านี้มีตั้งแต่คอจนถึงฝ่าเท้า หลังจากทิ้งเข็มไว้ครู่หนึ่ง เซี่ยหลินหยิบเข็มขึ้นมาดู จากนั้นก็ถอนหายใจ

“เป็นอย่างไรบ้าง? เจ้ารู้หรือไม่ว่าในร่างนางมีพิษอะไรบ้าง?” จื่ออันถาม

“พี่สาวท่านนี้มีร่างกายที่สามารถดูดซับพิษได้เป็นอย่างดี” เซี่ยหลินยื่นเข็มไปตรงหน้า แล้ววิเคราะห์ให้จื่ออันฟัง “ดูเข็มสองเล่มตรงจุดเทียนฉือและจุดซางชิวสิ พวกมันมีสีดำจาง ๆ แสดงว่าพิษนั้นอ่อนแอมาก ทว่าจุดเสิ่นเชว่และจุดเสวี่ยไห่ อาจเป็นเพราะอาการบาดเจ็บ ทำให้ดูดซับพิษได้ช้าลง จึงจะเห็นว่ามันมีสีดำสนิท นี่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่าร่างกายของนางสามารถดูดซับพิษได้ด้วยตนเอง”

จื่ออันตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “นางสามารถดูดซับพิษได้ด้วยตัวเองงั้นหรือ?”

“ใช่” เซี่ยหลินหยิบยาล้างพิษออกมา “พี่สาว รับยานี้ไปบดเป็นผงให้นาง จากนั้นชงผสมในน้ำอุ่น แล้วให้นางดื่มเพื่อล้างพิษ”

จื่ออันส่งยาให้หมอหลวงนำไปจัดการต่อ และขอให้เขาช่วยป้อนยาให้กับซุนฟางเอ๋อร์ จากนั้นดึงเซี่ยหลินไปด้านข้าง หยิบยาออกมาจากกระเป๋าในแขนเสื้อ “เจ้าลองดูซิ พิษในร่างกายพี่สาวคนสวยของเจ้าเหมือนกันกับยานี้หรือไม่?”

ยานี้ถูกงัดออกมาจากปากของชายชุดดำที่ยังรอดชีวิต

เซี่ยหลินหยิบมันมาทดสอบ จากนั้นส่ายหัวพลางเอ่ยว่า “เหมือนกัน แต่มีส่วนต่างอยู่บ้าง”

“ต่างอย่างไร?” จื่ออันประหลาดใจมาก

“พี่สาวท่านนี้ถูกพิษถึงสองครั้ง พิษที่ได้รับครั้งแรกไม่รุนแรงมาก นางสามารถดูดซับได้เองจนปริมาณความเข้มข้นเหลือเพียงเล็กน้อย แต่พิษที่ได้รับเป็นครั้งที่สองนั้นร้ายแรงกว่า ร่างกายไม่มีความสามารถในการดูดซับที่ดีพอ จึงแสดงอาการของพิษอย่างต่อเนื่อง สำหรับพิษครั้งที่สองนี้ ก็เหมือนกับที่ท่านให้ข้าครั้งนี้ แต่ครั้งแรกมันต่างออกไป”