ตอนที่ 103
บทที่ 103
September 18, 2026
“ความจริงกระจ่างแล้ว ข้าขอประกาศว่าเยวี่ยเยวี่ยคือบุตรชายของอ๋องอี้เซียวหลินเทียน! เรื่องนี้ให้มันจบลงที่นี่และวันข้างหน้าจะไม่อนุญาตให้ผู้ใดเอ่ยถึงเรื่องลูกนอกสมรสอีก!”
จักรพรรดิอู่อันกวาดสายตามองทั่วลานพลางป่าวประกาศอย่างไร้ทางเลี่ยง
คราวนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะเล่นงานหลิงอวี๋เช่นไรแล้ว ไร้ซึ่งข้ออ้างจะประหาร!
มีเพียงความยินดีปรีดาเดียวเท่านั้นคือ เด็กคนนี้มีสายเลือดของราชวงศ์โดยแท้จริง ช่วยล้างมลทินความอัปยศอดสูที่ราชวงศ์ต้องประสบมานับหลายปีลง!
“หลิงอวี๋ขอขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงยืนยันฐานะของเยวี่ยเยวี่ย! ฝ่าบาท หลิงอวี๋ยังมีเรื่องจะขอกราบทูลอีกเพคะ!” หลิงอวี๋คำนับพลางกล่าวเคร่งขรึม
จักรพรรดิอู่อันทอดมองท่านอดีตเสนาบดีที่ยังคงคุกเข่าอยู่พลางนึกถึงความปรารถนาประหารแม่ลูกหลิงอวี๋อันแรงกล้าเมื่อครู่…
หลิงอวี๋ช่างหัวมัน! จะฆ่าหรือไม่ไม่สำคัญ!
แต่เด็กมีสายเลือดราชวงศ์และถือเป็นหลานชายตน!
ท่านอดีตเสนาบดีแสดงท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนอีกครั้ง สิ่งนี้ทำให้ความหลงใหลเกียรติศักดิ์ศรีของจักรพรรดิอู่อันพึงพอใจยิ่งยวด!
ถือว่าเห็นแก่เด็ก และให้หน้าหลิงอวี๋เล็กน้อย!
จักรพรรดิอู่อันผงกศีรษะแสดงความเคารพ “เชิญกล่าว!”
“กราบทูลฝ่าบาท เมื่อสักครู่พระชายาผิงหยางกล่าวว่า หากเยวี่ยเยวี่ยคือลูกนอกสมรส หม่อมฉันต้องคุกเข่าโขกหัวคำนับแสดงความขออภัยที่ใส่ไคล้นาง!”
หลิงอวี๋แสดงความบริสุทธิ์ต่อฐานะหลิงเยวี่ยแล้ว และทวงความยุติธรรมเพื่อตัวเองกับหลิงอวี๋อย่างจริงจัง
“บัดนี้หมอหลวงยืนยันแล้วว่า เยวี่ยเยวี่ยเป็นบุตรโดยกำเนิดของท่านอ๋องอี้ ตัวหลิงอวี๋เองได้กล้ำกลืนความไม่เป็นธรรมก็ไม่เป็นไร แต่หม่อมฉันทนเห็นเยวี่ยเยวี่ยทุกข์ทนกับความไม่เป็นธรรมมิได้เพคะ!”
“พระชายาผิงหยางก็ได้เอื้อนเอ่ยแล้ว หลิงอวี๋มิอยากแบกรับคำลือดูหมิ่นเพคะ!”
“ฉะนั้น หลิงอวี๋ขอบังอาจในขณะที่หมอหลวงยังอยู่ โปรดฝ่าบาทให้ท่านอ๋องผิงหยางและบุตรชายของพวกเขาตรวจหยาดเลือดรู้ญาติด้วยเถิดเพคะ!”
“หากพิสูจน์ได้ว่า หลิงอวี๋ใส่ไคล้พระชายาผิงหยาง หลิงอวี๋ยินดีโขกหัวคำนับยอมรับความผิดแก่พระชายาผิงหยางเพคะ!”
เมื่อกล่าวเช่นนี้ออกไป สีหน้าพระชายาผิงหยางพลันซีดเผือดในบัดดล ก่อนจะเอ่ยเรียกขึ้นโดยไม่ได้คำนึงว่าตนยังกำลังคุกเข่าอยู่
“พระชายาอ๋องอี้ เจ้าอย่าได้รังแกคนเกินไป!”
“นี่นับว่าได้รังแกคนอย่างไรรึ? หลิงอวี๋ทั้งมิได้ด่าหรือทุบตีเจ้า! มิใช่ว่าพระชายาผิงหยางกล่าวเองหรือไร? ทองคำแท้ย่อมไม่กลัวไฟหลอม!”
หลิงอวี๋หัวเราะเยาะ “พระชายาผิงหยางไม่กล้าตรวจหยาดเลือดรู้ญาติ หรือว่าที่จริงแล้วมีความลับในใจ? บุตรชายของเจ้ามิใช่ลูกโดยกำเนิดของท่านอ๋องผิงหยางหรือ?”