บทที่ 1032

พระชายาอ๋องอี้มีหลักฐานอะไรอีกที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเซี่ยโฮ่วตานรั่วโกหก

มู่หรงเหยียนซงรู้ว่า องค์ชายหนิงเป็นคนฉลาด เขาชิงกล่าวขอโทษก่อนก็เพราะกลัวว่าคำพูดที่พระชายาอ๋องอี้จะกล่าวต่อไปจะเป็นการทำลายภาพลักษณ์ของชาวฉีตะวันออกเสียจนมิเหลือชิ้นดี

มู่หรงเหยียนซงอยากรู้อยากเห็นยิ่งขึ้นว่า มันคืออะไรกัน?

สิ่งที่องค์ชายหนิงและคนอื่น ๆ เห็น เขาเองก็เห็น แต่ไฉนจึงมิพบ?

เซียวหลินเทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่องค์ชายหนิงยอมเป็นฝ่ายขอโทษ กระนั้นเขาก็ยังต้องการดูหลิงอวี๋ตบหน้าเซี่ยโฮ่วตานรั่วต่อไป!

สตรีนางนี้กล้าผลักหลิงอวี๋ไปสู่อันตราย นางควรต้องรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดนี้ด้วยซ้ำไป

ในขณะเดียวกัน เซียวหลินเทียนก็รู้สึกภูมิใจในตัวหลิงอวี๋

นางมิจำเป็นต้องพึ่งพาเขา นางสามารถพลิกผันสถานการณ์ได้ด้วยความสามารถของตนเอง

“พอได้แล้ว!”

องค์ชายหนิงหน้าบูดบึ้ง เอ่ยเสียงดังว่า “ขออภัยพระชายาอ๋องอี้เสีย ข้าและอ๋องอี้กำลังแข่งขันกันอยู่! เจ้าทำให้เราเสียเวลาไปมากแล้ว อย่ามัวทำอะไรที่ไร้เหตุผลอีกเลย!”

องค์ชายหนิงพิจารณาจากสิ่งที่หลิงอวี๋พูด กอปรกับความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับเซี่ยโฮ่วตานรั่วในยามปกติ มินานก็พอรับรู้ความจริงได้แล้ว

สิ่งที่หลิงอวี๋พูดนั้นเป็นความจริง!

เขาชิงขอโทษทันเวลา เพียงเพราะต้องการหยุดมิให้หลิงอวี๋สาธยายต่อไป และเพื่อรักษาใบหน้าให้เซี่ยโฮ่วตานรั่ว

หลิงอวี๋ผู้นี้ องค์ชายหนิงเองก็ตรวจสอบมาแล้วเช่นเดียวกัน

นางสามารถรักษาขาที่พิการของเซียวหลินเทียนให้หายขาดได้ ทั้งยังสามารถเอาชีวิตรอดจากแผนการอันแยบยลขององค์ชายเว่ยและองค์ชายคังได้อีกด้วย นางมิได้เป็นแค่สตรีที่มีใบหน้างดงามเท่านั้น!

ความฉลาดมากไหวพริบและความสงบนิ่งของสตรีนางนี้ รวมถึงความมั่นใจในตนเองอย่างที่สุดของนาง ทำให้องค์ชายหนิงรู้สึกยอมรับ

หลิงอวี๋ผู้นี้อาจเป็นศัตรูที่น่ากลัวยิ่งกว่าเซียวหลินเทียนเสียอีก!

ขืนปล่อยให้เซี่ยโฮ่วตานรั่วซึ่งเป็นคนหัวอ่อนต่อสู้กับหลิงอวี๋ต่อไป ผู้ที่แพ้คงมิพ้นเซี่ยโฮ่วตานรั่ว!

ความเสื่อมเสียจากการตอบแทนคุณด้วยความแค้นและการใส่ร้ายป้ายสีนั้นมิสามารถลบล้างได้โดยง่าย!

หากแต่ความปรารถนาดีขององค์ชายหนิง เซี่ยโฮ่วตานรั่วกลับมิรับรู้ นางถูกองค์ชายหนิงตะคอกใส่ รู้สึกยิ่งกว่าอับอายขายหน้าเสียอีก

คนของตัวเองมิเชื่อนาง มิสนับสนุนนาง ทำให้นางรู้สึกเหมือนถูกทั้งใต้หล้าทอดทิ้ง!