บทที่ 1038

“รีบไป…”

หลิงอวี๋สาดผงยาออกไป มิทันได้ตรวจสอบอาการของมือสังหาร ก็ดึงเซียวหลินเทียนวิ่งหนีไปโดยมิรอช้า

ทว่าเซียวหลินเทียนยังมิทันได้ก้าว ลูกธนูหลายดอกก็พุ่งมาจากทิศทางต่าง ๆ

เซียวหลินเทียนกวัดแกว่งดาบเพื่อปัดป้อง

ทว่าลูกธนูเหล่านั้นกลับหนาแน่นยิ่งขึ้นมิรู้จบ...

คนสวมหน้ากากหลายคนในพุ่มไม้ลุกขึ้น ยิงธนูไปที่หลิงอวี๋และเซียวหลินเทียน

คนหนึ่งในนั้นมีดวงตาร้อนแรงราวพ่นไฟ จ้องมองเซียวหลินเทียนอย่างโหดเหี้ยม

นางซ่อนตัวอยู่ในที่มืด สายตาคมกริบดุจยาพิษ หากหลิงอวี๋มองเห็นอย่างชัดเจนก็จะรู้สึกคุ้นเคย

บุคคลนี้คือเซี่ยโฮ่วตานรั่วที่ถูกฉาเค่อฉีพาลงจากภูเขาไปในตอนแรก

นางมิสามารถกลืนคำพูดที่ตนถูกหลิงอวี๋ดูถูกเหยียบย่ำได้ จึงบังคับให้ฉาเค่อฉีพานางกลับมาเพื่อหาโอกาสฆ่าหลิงอวี๋เสีย

มิคาดคิดว่าจะพบหลิงอวี๋กำลังถูกมือสังหารไล่ล่าเสียก่อน

เซี่ยโฮ่วตานรั่วได้จังหวะเหมาะนึกว่าโอกาสมาถึงแล้ว รีบสวมหน้ากากพร้อมกับเหล่านางกำนัลแล้วดักรอเพื่อที่จะสังหารหลิงอวี๋

เวลานี้ เซียวหลินเทียนถูกโจมตีทั้งด้านหน้าและด้านหลัง นางยิงธนูเพียงดอกเดียวก็สามารถฆ่าหลิงอวี๋ได้ แล้ว จากนี้จะได้มิต้องกล่าวขอโทษนางซึ่งหน้าอีก!

เซี่ยโฮ่วตานรั่วต่อสู้กับความคิดตนอยู่ในใจ จะฆ่าหลิงอวี๋หรือเซียวหลินเทียนดี?

หลิงอวี๋มิได้กระหยิ่มยิ้มย่องที่มีเซียวหลินเทียนคอยหนุนหลังหรอกหรือ ถึงได้กล้าหยิ่งผยองเช่นนี้?

ฆ่าเซียวหลินเทียนเสีย ครานี้นางก็จะสามารถข่มเหงหลิงอวี๋ได้ตามใจชอบ...

ทว่าเมื่อลูกธนูของนางมุ่งเป้าไปที่เซียวหลินเทียน นางก็ลังเลอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับการข่มเหงหลิงอวี๋ การทำให้เซียวหลินเทียนยอมจำนนต่อนาง มิใช่เรื่องที่ประสบผลสำเร็จมากกว่าหรือ?

หากหลิงอวี๋ตาย ตราบใดที่นางวิงวอนต่อเสด็จพ่อ ก็มิพ้นได้อภิเษกเป็นพระชายาอ๋องอี้อย่างแน่นอน!

ลูกธนูของเซี่ยโฮ่วตานรั่วมุ่งเป้าไปที่หลิงอวี๋ในทันที นางกัดกรามแน่นแล้วคลายนิ้วออกอย่างโหดเหี้ยม...

ใครจะคิดว่าลูกธนูที่เดิมทีตั้งใจเล็งไปที่หลิงอวี๋ กลับเบี่ยงไปอีกทางเพราะมือสังหารคนหนึ่งกำลังลงมือกับเซียวหลินเทียน บังคับให้เซียวหลินเทียนถอยหลังไปหนึ่งก้าว อยู่แทนที่ในตำแหน่งของหลิงอวี๋เมื่อครู่

หลิงอวี๋เพิ่งจัดการมือสังหารคนหนึ่งไป เมื่อหันกลับมาก็เห็นลูกธนูเร็วแรงกำลังพุ่งตรงมาที่เซียวหลินเทียน

เซียวหลินเทียนกำลังต่อสู้กับมือสังหารอยู่ มือสังหารสองคนรุมเขา เขาไม่มีโอกาสหลบลูกธนูนี้เลย