ตอนที่ 105
บทที่ 105
September 18, 2026
เมื่อหลิงอวี๋เห็นสถานการณ์ก็แทบอ้าปากตาค้าง ทว่าท้ายที่สุดยั้งกิริยาไว้ได้!
คำก็ชินอ๋อง(1) สองคำก็อ๋องเพียงอาศัยสายสัมพันธ์ญาติพี่น้องกล่าวอ้างว่าการตรวจสายเลือดราชวงศ์ไม่ได้แม่นยำเสมอไป แต่อย่างไรเสียชายาผิงหยางควรถูกหย่าร้างก็เพียงพอแล้ว!
นางยังไม่ได้โหดเหี้ยมถึงขั้นจะให้ชายาผิงหยางอยู่ในสภาพจิ้นจูหลงแน่นอน!
สามารถไว้ชีวิตคนได้ก็ไว้ไปเถอะ!
ครั้นทุกคนเห็นสถานการณ์ต่างปิดหน้าละอายแทนตระกูลอ๋องผิงหยาง
ไม่เปรียบเทียบก็ไม่เจ็บปวด!
“ข้าก็บอกแล้วว่าบุตรชายนางเป็นลูกนอกสมรส! พวกเจ้าไม่เห็นหรือ? อธิราชน้อยผู้นั้นมีรูปร่างหน้าตาไม่เหมือนท่านอ๋องผิงหยางสักนิด!”
“ใช่แล้ว เจ้าไม่เห็นรึ บุตรชายของท่านอ๋องอี้ผู้นั้นมีมารยาท สุภาพและวางตัวดี! ถูกกรีดมือก็ไม่งอแงเลย! ”
“ไฉนเลยจะเหมือนลูกนอกสมรสผู้นี้ ครั้นถูกกรีดมือก็ด่าคน… แถมยังด่าหมอหลวงเป็นทาสด้วย! ไม่เข้าใจเรื่องมรรยาทเลยสักนิดเดียว!”
“เมื่อกี้พวกเจ้าไม่เห็นมารยาทบนโต๊ะของเขาหรือ? ยัดทุกสิ่งอย่างเข้าปาก! ราวกับผีหิวโหยกลับชาติมาเกิดก็ไม่ปาน!”
“ลูกนอกสมรสก็คือลูกนอกสมรสนั่นแหละ! ไฉนเลยจะเทียบเคียงสายเลือดแห่งราชวงศ์ได้!”
หลิงอวี๋ได้ยินเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของพวกนกสองหัว
หากไม่ใช่ว่าชายาผิงหยางยกตนข่มท่านครั้งแล้วครั้งเล่า นางก็ไม่ทำเช่นนี้ต่อนางหรอก!
ภายในใจหลิงอวี๋รู้สึกผิดประปรายต่อเด็กคนนั้น!
เด็กไร้ความผิด แต่จากนี้ไปต้องแบกรับชื่อเสียงการเป็นบุตรนอกสมรส มันจะผันเปลี่ยนพร้อมกระทบต่อทั้งชีวิตของเขาอย่างมหันต์
รอหาโอกาสในอนาคต คอยดูว่าจะชดใช้เด็กคนนี้ได้หรือไม่เถอะ!
หลิงอวี๋กำลังมองอ๋องผิงหยางจากไปไกลพลางยิ้มอ่อนจาง
อ๋องผิงหยางผู้นี้คือผู้ปราดเปรื่องยิ่ง เลือกตรวจหยาดเลือดรู้ญาติ แบบนี้แล้วก็จะเปลี่ยนความสงสัยเรื่องการมีบุตรยากของเขาเป็นชายาผิงหยางแอบคบชู้!
หลิงอวี๋มองรอบ ๆ ไปทั่วลานพลางยิ้มหยันภายในใจ ตั้งแต่นี้ไปคนที่คิดทำให้นางอับอายอีก พอนึกถึงวิธีที่นางใช้กับชายาผิงหยางก็คงมีความเกรงกลัวแน่!
ละครบันเทิงครั้งนี้สุดท้ายก็ได้ปิดม่านลงแล้ว
จักรพรรดิอู่อันถลึงตามองหลิงอวี๋อย่างขุ่นเคืองและเสียดายประปราย เนื่องไม่อาจหาความผิดมาลงทัณฑ์นางได้!
ครั้นมองท่านอดีตเสนาบดีและพวกคนที่โหวกเหวกเมื่อครู่ยังคงคุกเข่าอยู่ ความลำพองภายในใจก็พลันหายไปหลายส่วน
จักรพรรดิอู่อันกล่าวหงุดหงิดว่า “ทุกท่านลุกขึ้นนั่งประจำที่เถิด! วันนี้คือวันงานเฉลิมฉลองพระราชสมภพ ไม่อนุญาตผู้ใดก่อเรื่องวิวาทอีก! หากยังขวัญกล้าก่อเรื่องจะได้รับการลงโทษอย่างหนัก!”
“ขอขอบพระทัยฝ่าบาท...”
ทุกคนน้อมก้มหัวพลางผ่อนลมหายใจออกโล่งอก เมื่อผ่านพ้นเรื่องนี้ไปต่างพากันลุกขึ้นนั่งลงประจำที่
ท่านอดีตเสนาบดีก็ลุกขึ้นเช่นกัน เขามองหลิงอวี๋ด้วยความลึกซึ้งพลางเดินกลับไปนั่งที่ของตนเอง
หลิงอวี๋ทราบดีว่า ยามนี้มิใช่เวลามาซ่อมความสัมพันธ์ นางจึงจูงมือหลิงเยวี่ยเดินลงไป
ขันทีน้อยที่ชายาผิงหยางเรียกเมื่อครู่ ยังคงถือเก้าอี้อยู่เพราะไม่รู้ว่าจะวางตรงไหนจึงเหมาะ
เสิ่นจวนรั้งสายตาไปมองพลางยิ้มอ่อนพร้อมโบกมือให้เขา “พระชายาอ๋องอี้นั่งกับข้า!”
百子献寿