บทที่ 1136

มันเป็นไปมิได้!

คนจำนวนมิน้อยเบิกตาโตด้วยความงุนงง แม้ว่าพวกเขาจะมิได้ลงสนามด้วยตัวเอง แต่เกวียนบรรทุกบันไดหนัก ๆ นั่นดูทหารเข็นแล้วน่าจะออกแรงมาก

แล้วในชั่วพริบตามันจะง่ายดายเช่นนี้ได้เยี่ยงไร

“เมื่อครู่ทหารพวกนั้นดูเหมือนจะใส่อะไรไปที่ล้อรถนะ!”

มีคนตาแหลมคมมองเห็น เพียงแต่มันอยู่ไกลจึงเห็นมิชัดเจน

หนึ่งร้อยเมตร… สองร้อยเมตร...

จากที่ทหารเข็นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เกวียนบรรทุกบันไดของเซียวหลินเทียนจึงแซงหน้ารถของมู่หรงเหยียนซงไปแล้ว

มู่หรงเหยียนซงมองปราดเดียวก็เห็นความแตกต่างของล้อเกวียนบรรทุกบันไดของเซียวหลินเทียนกับของตนเองได้ในทันที

เดิมทีล้อรถเป็นล้อไม้ เมื่อหุ้มด้วยยางหนา ๆ เข้าไป ก็ทำให้ให้ล้อไม้หมุนได้เร็วขึ้นและง่ายขึ้นด้วย!

มู่หรงเหยียนซงมองล้อรถนั้นอย่างอึ้ง ๆ นี่มันหลักการอะไรกัน!

เขามิเคยคิดฝันเลยว่า เซียวหลินเทียนจะคิดเรื่องการหุ้มยางที่ล้อรถออกมาได้

แต่ต้องยอมรับว่า การหุ้มยางที่ล้อรถมันทำให้ล้อหมุนได้นุ่มนวลขึ้น แล้วทหารก็ดูประหยัดแรงไปได้เยอะเลย

ส่วนข้างหน้านั้น ความเร็วขององค์ชายหนิงก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน แล้วก็เร่งแซงองค์ชายอิงไปแล้ว

องค์ชายหนิงเพิ่งชนะการแข่งขันไปสามรายการเท่านั้น การแข่งขันครั้งนี้สำคัญสำหรับเขามาก เขาจะต้องเสมอกับเซียวหลินเทียนถึงจะคว้าชัยชนะครั้งสุดท้ายได้!

“ท่านอ๋องอี้ทำดีมาก!”

ผู้ชมเห็นว่าเกวียนบรรทุกบันไดของเซียวหลินเทียนตามทันองค์ชายอิงแล้ว จึงกรีดร้องกันออกมาอย่างตื่นเต้น

ด้วยความเร็วเช่นนี้ อย่าว่าแต่แซงหน้าองค์ชายอิงได้เลย ให้เร่งตามองค์ชายหนิงไปก็ไม่มีความกดดันเลยแม้แต่น้อย เพราะกลุ่มขององค์ชายหนิงกับองค์ชายอิงมิได้อยู่ไกลกันมากนัก!

ครั้นเผยอวี้ได้ยินเสียงกรีดร้องเหล่านั้น ในใจก็รู้สึกมีความสุขมากแล้วก็ยิ่งออกแรงเข็นมากขึ้นอีก

ยังมีอีกหลายอย่างที่รอให้พวกเจ้าอ้าปากค้าง!

หากมิใช่เพราะการฮัมเพลงในเวลานี้จะดูเล่นเกินไป เผยอวี้ก็อยากจะฮัมเพลงสักเพลง

องค์ชายอิงมองเกวียนบรรทุกบันไดของเซียวหลินเทียนแซงหน้าตนเองไปอย่างงุนงง จากนั้นมินานก็สะบัดตนทิ้งไว้ข้างหลังนี้

เขากัดฟันด้วยความโกรธ กลุ่มของตนแข็งแกร่งเช่นนี้ เซียวหลินเทียนตามตนมาทันได้เยี่ยงไรกัน?

เดิมทีเขาอยากจะทำให้องค์ชายหนิงเห็นว่า มีเพียงตนเท่านั้นที่มีคุณสมบัติที่จะสร้างพันธมิตรกับเขาได้

ไก่อ่อนเยี่ยงเซียวหลินเทียนก็เป็นได้เพียงเนื้อแกะในจานของพวกเขาเท่านั้น