บทที่ 1161

ปี๊ด… ปี๊ด ๆ …

คนเป่าแตรเป่าดังเป็นระดับ ๆ

เสียงแตรประกาศข่าวดีนั้นเป็นการส่งข่าวให้ขุนนางทุกคนได้เข้าใจ

นี่เป็นชัยชนะของฉินตะวันตกจริง ๆ!

พวกคนที่เหยียดหยามเซียวหลินเทียนและยั่วยุให้องค์จักรพรรดิประหารเขากับหลิงอวี๋เมื่อครู่ต่างก็หน้าซีดกันไปหมด

พวกเขากลัวจะไปดึงความสนใจองค์จักรพรรดิจึงทยอยหลังหลังกันไป

หลิงหว่านกับอันซินได้ยินข่าวนี้ก็ชะงักกันไป จากนั้นทั้งสองคนก็กอดกันน้ำตาคลอ

สุดยอด! ฉินตะวันตกชนะแล้ว!

พวกของหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนชนะแล้ว!

จ้าวเจินเจินหน้าซีดไปทันที!

เป็นไปได้เยี่ยงไร?

เห็น ๆ อยู่ว่าหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนหาหนอนบ่อนไส้ขององค์ชายเว่ยมิพบ อีกทั้งนางก็จัดคนที่ไม่มีผู้ใดคาดคิดไปสร้างความเสียหายเพื่อเป็นการป้องกันอีกขั้นหนึ่งด้วย!

แผนสร้างความเสียหายถึงสองชั้น ว่ากันตามเหตุผลแล้วไม่มีทางที่จะล้มเหลวได้เลย!

ไหนเลยจะคิดว่าหลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนจะยังชนะได้!

พระชายาเว่ยจิตใจว่างเปล่า สมองก็ว่างเปล่าเช่นกัน

หลิงอวี๋… นางสารเลวผู้นี้ นางเป็นคนโปรดของเทพพระเจ้าหรือไร?

เหตุใดนางจึงรอดพ้นจากสถานการณ์ที่ต้องตายไปอย่างโชคดีครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้?

ที่แห่งนี้มีทั้งคนที่ผิดหวังและคนที่ดีใจ

จักรพรรดิอู่อันนึกถึงเมืองสองเมืองนั้นแล้วก็มีความสุขยิ้มแย้มเบิกบาน

เขาให้จ้าวฮุยไปแจ้งอีกสามแคว้นให้มาเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองตอนเย็นที่ในวังอย่างมีความสุข จากนั้นก็นำกล้องส่องทางไกลแสนล้ำค่ากลับไปที่วังก่อน

องค์ชายเว่ยใบหน้าดูเคร่งขรึมและไม่มีกะจิตกะใจจะอยู่ดูท่าทางภาคภูมิใจของเซียวหลินเทียน จึงพาพระชายาเว่ยกลับ

จ้าวเจินเจินก็ตามองค์ชายคังกลับไปอย่างตื่นตระหนกเช่นกัน

องค์ชายคังมีสีหน้าดูมืดมน ก่อนขึ้นรถม้าก็มิพูดกับจ้าวเจินเจินสักคำ

กระทั่งขึ้นไปบนรถม้าแล้วเขาก็อดกลั้นความโกรธมิไหวอีกต่อไป เขาตบจ้าวเจินเจินจนทรุดลงบนรถม้าอย่างรุนแรง

“เจ้าบอกว่า เจ้ารู้จักเซียวหลินเทียนดีมิใช่รึ?”

“เจ้าบอกว่า เจ้าเตรียมแผนสำรองไว้แล้วครั้งนี้จะต้องทำให้เซียวหลินเทียนตายโดยไม่มีที่ฝังศพแน่นอนมิใช่รึ?”