บทที่ 1162

ในตอนเย็น

ภายในวังประดับประดาไปด้วยโคมไฟงดงาม เหล่านางกำนัลต่างเดินขวักไขว่ยกอาหารมาให้ทุกคนในงานเลี้ยง

งานเลี้ยงฉลองจัดขึ้นที่ศาลาในสวน

บนแท่นจะเป็นโต๊ะของจักรพรรดิอู่อัน

และข้างล่างด้านหนึ่งเป็นที่นั่งของทูตจากทั้งสามแคว้น ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นที่นั่งของเหล่าขุนนางระดับสูง

ส่วนที่นั่งของเซียวหลินเทียนจะอยู่ถัดลงมาที่แรกจากจักรพรรดิอู่อัน

องค์ชายคังกับองค์ชายเว่ยถัดไปหลังจากเซียวหลินเทียน เมื่อทั้งสองเห็นว่าที่นั่งเป็นเช่นนี้ก็อยากจะสะบัดแขนเสื้อออกไปเลย

แต่ในเมื่อจักรพรรดิอู่อันมีความสุขเช่นนี้ มีหรือพวกเขาจะกล้าหนีหน้าไป

บริเวณรอบนอกจะเป็นเหล่าสตรีที่มีตราตั้งขั้นสามขึ้นไป

จักรพรรดิอู่อันอารมณ์ดีมากจึงตั้งใจให้พระชายาเส้าเชิญพวกนางมาด้วย

งานเลี้ยงฉลองเป็นการจัดขึ้นชั่วคราว แต่แม้ว่าเวลาจะกระชั้นชิด พระชายาเส้าก็จัดการได้เรียบร้อยดี เห็นได้ชัดว่าความสามารถในการจัดการเหนือกว่าฮองเฮาเว่ย

ส่วนฮองเฮาเว่ยนั้น องค์จักรพรรดิอู่อันอนุญาตให้ออกมาเข้าร่วมได้เพราะเป็นงานเลี้ยงฉลอง

และแม้ว่าที่นั่งของนางจะอยู่ร่วมกันกับพระชายาเส้า แต่ที่นั่งเช่นนี้กลับทำให้ฮองเฮาเว่ยรู้สึกอับอาย

นางเป็นฮองเฮาของแคว้นแต่มานั่งเสมอกับพระชายาเส้า สิ่งนี้น่าอับอายมากสำหรับนาง

ฮองเฮาเว่ยรู้เรื่องที่หลิงอวี๋กับเซียวหลินเทียนคว้าชัยชนะให้ฉินตะวันตกและได้เมืองมาสองเมืองแล้ว และเห็นว่าหลิงอวี๋ก็ถูกจัดที่นั่งให้เป็นรองเพียงแค่นางกับพระชายาเส้าเป็นครั้งแรกเช่นกัน

ฮองเฮาเว่ยอยากจะพุ่งเข้าไปคว่ำโต๊ะของหลิงอวี๋เสียให้ได้

นางสารเลวผู้นี้ นางมีดีที่ใดกันถึงได้นั่งที่ตำแหน่งนี้!

งานเลี้ยงฉลองเริ่มขึ้นแล้ว จักรพรรดิอู่อันได้ทำการกล่าวเปิดงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขายกเหล้าขึ้นมาพลางเอ่ยยิ้ม ๆ

“วันนี้ได้สิ้นสุดการแข่งขันทางทหารสี่แคว้นอย่างสมบูรณ์แล้ว ในระหว่างการแข่งขัน ฉินตะวันตกของเรากับแคว้นอื่น ๆ ได้แลกเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ ให้กันและกัน ได้แสดงออกถึงระดับของแต่ละแคว้นจนได้คะแนนที่ดีออกมา...”

ในขณะที่จักรพรรดิอู่อันพูดอยู่ข้างบนนั้น ทูตจากทั้งสามแคว้นที่อยู่ข้างล่างต่างก็มีความกังวลใจแตกต่างกันไป