บทที่ 1222

หลิงอวี๋กุมที่ปากแผลไว้แล้วก็ถูกหานเหมยกับเถาจื่อประคองเข้าไปในห้อง

เมื่อแน่ใจว่าปลอดภัยแล้ว หลิงอวี๋จึงได้ปล่อยมือ ในมือของนางซ่อนถุงเลือดเล็ก ๆ ไว้หนึ่งถุง เมื่อครู่ก็ถือโอกาสตอนที่ไป๋สั่วมิ่งแทงมาที่นางตั้งใจบีบถุงเลือดให้แตก

หลิงอวี๋ได้กลิ่นที่ตนทิ้งไว้ที่ตัวไป๋สั่วมิ่งตั้งแต่ตอนที่นางปลอมเป็นลุงแก่เข้ามาใกล้แล้ว นางใช้แผนซ้อนแผน แสร้งทำเป็นถูกแทงเพราะอยากให้ไป๋สั่วมิ่งภูมิใจสักหน่อย

เมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนที่เซียวหลินเทียนกับจ้าวซวนแล้วก็ปี้ไห่เฟิงตามไป๋สั่วมิ่งไป ไป๋สั่วมิ่งจะได้มิสังเกต

หานเหมยเอาอาภรณ์สะอาดมาให้หลิงอวี๋เปลี่ยนใหม่ เถาจื่อเรียกสตรีที่รูปร่างพอ ๆ กันกับหลิงอวี๋มาใส่ชุดของหลิงอวี๋ไว้ แล้วแสร้งทำเป็นได้รับบาดเจ็บจึงกลับตำหนักอ๋องอี้ไปก่อน

หลิงอวี๋แต่งตัวเป็นนางรับใช้ต่ำต้อยหน้าตาอัปลักษณ์แล้วพาหานอวี้ออกไปทางด้านหลังไร่นา

สองวันมานี้คนของเซียวหลินเทียนที่แอบปกป้องนางอยู่พบว่ายังมีคนกลุ่มหนึ่งที่แอบตามสอดแนมหลิงอวี๋อยู่ คนเหล่านี้คือคนของจ้าวเจินเจิน

ตอนที่หลิงอวี๋ได้ยินก็รู้แก่ใจเลย

จ้าวเจินเจินจะต้องได้ยินว่า ตนกับไป๋สั่วมิ่งเจอกันแล้วแน่นอน ดังนั้นจึงอยากจะจับผิด

หลิงอวี๋ไม่มีเวลามาเล่นกับจ้าวเจินเจิน นางยังต้องคิดวิธีช่วยมู่หรงเหยียนซงล้างมลทินชื่อของเขาอีก

หลิงอวี๋ถือโอกาสที่ไป๋สั่วมิ่งแทงตนบาดเจ็บแล้วหนี ไปทำเรื่องสำคัญ

นางได้รับแรงบันดาลใจจากไป๋สั่วมิ่ง ก็เลยจะปลอมตัวเป็นบ่าวที่จักรพรรดิอู่อันประทานให้เป็นรางวัลของอ๋องหรง แล้วแอบเข้าไปในจวนอ๋องหรงอย่างเงียบ ๆ

แต่ทันทีที่เริ่มพูดแผนการนี้ออกไป ก็ถูกเซียวหลินเทียนปฏิเสธทันที

เซียวหลินเทียนเอ่ยอย่างร้อนใจ “เจ้าเป็นพระชายาอ๋องอี้ มีสถานะสูงศักดิ์ จะไปเป็นบ่าวได้เยี่ยงไรเล่า?”