บทที่ 1223

เซียวหลินเทียนไปหารายชื่อและข้อมูลของบ่าวเหล่านั้นมาให้หลิงอวี๋ตามแผนของหลิงอวี๋

หลิงอวี๋พอจะคุ้นเคยกับประวัติความเป็นมาของพวกเขาบ้างแล้ว ดังนั้นนางกับหานอวี้จึงแฝงตัวกับกลุ่มของจวนอ๋องหรงที่ออกมาจ่ายตลาดเข้าไปในจวนโดยที่มิดึงดูดความสนใจของผู้ใดเลย

พ่อบ้านจวนอ๋องหรงตอนนี้คือเฮ่อเฉียงซึ่งเป็นพ่อบ้านที่ไร่นาของเฮ่อหรง เซียวหลินเทียนไปตรวจสอบเขามาแล้ว

ปีนี้เฮ่อเฉียงอายุสี่สิบกว่า เป็นคนรับใช้ของตระกูลเฮ่อ ตอนแรกเป็นบ่าวติดตามพ่อของเฮ่อหรง มีความจงรักภักดีต่อเฮ่อหรงมาก

เขาแต่งงานมีลูกแล้ว เฮ่อหยางลูกชายของเขาก็เป็นคนรับใช้ของเฮ่อหรงเช่นกัน ส่วนภรรยาก็ช่วยเฮ่อหรงดูแลไร่นา

หลิงอวี๋ดูข้อมูลแล้วก็มิเห็นความพิเศษของเฮ่อเฉียง ทว่าแฝงตัวเข้าไปมิถึงครึ่งวัน นางก็พบมุมที่เก่งกาจของเฮ่อเฉียงแล้ว...

หลิงอวี๋กับหานอวี้เข้าไปในจวนอ๋องหรงแล้วแยกกันทำงาน นางไปทำงานในครัวกับสตรีอายุสามสิบกว่า

สตรีผู้นี้เป็นแม่ครัวที่จักรพรรดิอู่อันประทานเป็นรางวัลมาให้อ๋องหรง นางสกุลลั่ว นางเห็นหลิงอวี๋เข้ามาช่วยตอนยุ่งกับการซื้อของจึงให้หลิงอวี๋อยู่ด้วย

หลิงอวี๋ใช้นามแฝงว่าหลิงเอ๋อร์ นี่เป็นชื่อที่มีอยู่ในรายชื่อ

และเพื่อความปลอดภัย หลิงเอ๋อร์ตัวจริงได้ถูกลู่หนานฉวยโอกาสตอนชุลมุนพาตัวไปแล้ว ดังนั้นนอกจากคนที่คุ้นเคยกับหลิงเอ๋อร์แล้วก็ไม่มีผู้ใดจับได้ว่าหลิงอวี๋ปลอมตัวมา

“อีกสองวันจะถึงพิธีอภิเษกสมรสแล้ว ครัวนี้มีคนทำงานอยู่มิกี่คน ต่อให้ข้ามีความสามารถเพียงใดก็มีอุปสรรคได้!”

แม่นางลั่วบ่นไปก็สั่งลูกมือให้ทำอาหารไป

หลิงอวี๋ช่วยดูรายการพลางเงี่ยหูฟังบทสนทนาของพวกนางไปด้วย

ทันใดนั้นเอง เฮ่อเฉียงก็พาแม่นมที่คอยจัดการดูแลเดินเข้ามา

เฮ่อเฉียงมีวรยุทธและมิได้อ่อนแอเช่นกัน

แวบแรกที่หลิงอวี๋เห็นเขาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายนักรบบนร่างกายของนางเลย

เขารูปร่างสูงเพรียวและผอม สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยว เมื่อกวาดสายตามองไปสามารถทำให้คนรู้สึกขนลุกได้เลย

คนรับใช้ภายในครัวที่กำลังทำงานพลางพูดคุยกันอยู่ครั้นเห็นเขาก็เงียบเป็นเป่าสากไม่มีเสียงใด ๆ

หลิงอวี๋เองก็แสร้งทำเป็นกลัวไปด้วย นางหลุบตาลงมองพื้นด้วยท่าทางเคารพ

สายตาของเฮ่อเฉียงกวาดมองไปที่ทุกคนแล้วก็หยุดอยู่ที่หลิงอวี๋

แม้ว่าหลิงอวี๋จะมิได้เงยหน้าแต่ก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที