บทที่ 1266

“เจ้าดูสิ่งนี้อีกที เจ้าจะบอกกับจวนขุนนางเยี่ยงไรว่า เหตุใดรายการสินสอดของหลิงเยี่ยนจึงมาปรากฎอยู่ในสินสอดของท่านแม่ข้าได้?”

หลิงอวี๋เอารายการสินสอดของหลิงเยี่ยนที่ค้นหามาโยนไปที่ตัวหวางซือด้วย

ปัญหาที่เข้ามาติด ๆ กันนี้ทำให้หวางซือรับมือมิไหว มีหรือที่นางจะมิรู้ว่าตนเองยักยอกสินสอดของหลานฮุ่ยจวนไปเท่าใด สิ่งเหล่านี้มีอยู่ในสินสอดทั้งหมด หากนำไปให้จวนขุนนางเทียบดูก็มิอาจปฏิเสธได้เลย

“หลิงอวี๋ เจ้าเนรคุณ ต่อให้ข้าจะนำสินสอดของแม่เจ้าไปสมทบให้หลิงเยี่ยนแล้วจะอย่างไรเล่า?”

“หลังจากที่แม่เจ้าตาย ตระกูลหลิงของเราก็เลี้ยงดูพวกเจ้าสองพี่น้องจนเติบโตมา ที่ข้านำสินสอดของแม่เจ้ามาก็แค่นำมาชดเชยความเสียหายของตระกูลหลิงเท่านั้นเอง!”

“เหลวไหล!”

ท่านอดีตเสนาบดีอดมิได้ที่จะโพล่งขึ้นมา เขาโกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัวแล้ว

“ตอนนั้นที่ท่านอัครเสนาบดีหลานจากไป ก็ได้ให้เงินก้อนโตไว้ให้ฮูหยินของข้าแล้วบอกว่าเป็นค่าเลี้ยงดูหลิงอวี๋กับหลิงเสี่ยง เงินเหล่านี้มากพอที่จะเลี้ยงทุกคนในตระกูลหลิงด้วยซ้ำ ไหนเลยต้องเอาสินสอดของหลานฮุ่ยจวนไปเลี้ยงดูสองพี่น้องอีก!”

“หวางซือ เจ้าช่างทำให้ตระกูลหลิงเสียหน้าจริง ๆ ช่างน่ารังเกียจนัก!”

ป้าสะใภ้ใหญ่กับหลิงหว่านฟังแล้วก็รู้สึกว่าหน้าร้อนขึ้นมาเช่นกัน ช่างน่าละอายที่ตระกูลหลิงมีคนที่คอยจัดการเรื่องภายในบ้านเช่นนี้

“หากอาอวี๋มิเอ่ยถึงเรื่องนี้ ข้าก็ต้องถามเช่นกัน เงินก้อนนี้ไปอยู่ในมือของเจ้าหลังจากที่ฮูหยินผู้เฒ่าจากไป แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ใดเล่า?”

ท่านอดีตเสนาบดีเอ่ยถามเสียงแข็ง “เจ้าอย่าได้บอกข้าเชียวว่าใช้เป็นค่าใช้จ่ายของจวนเสนาบดีไปหมดแล้ว? ข้าให้คนไปตรวจสอบบัญชีในมิกี่ปีมานี้อย่างเงียบ ๆ มิเห็นทิศทางที่เงินเหล่านี้ใช้ไปเลย!”

ก่อนหน้านี้หลิงอวี๋ได้บอกท่านอดีตเสนาบดีเรื่องที่หวางซือยักยอกเงินของจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนไปแล้ว เมื่อท่านอดีตเสนาบดีไปตรวจสอบบัญชีดูก็ตกใจ

จวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนที่สง่างามของเขา มีเงินเหลืออยู่ในบัญชีตอนนี้มิถึงสองแสนแล้ว