บทที่ 1267

หวางซือร้องไห้ต่อไปมิไหวแล้ว นางมองหลิงอวี๋อย่างงุนงง นางรู้ได้อย่างไรว่าในห้องนอนของตนมีรูลับอยู่?

อีกอย่าง หลักฐานที่อยู่ในมือแม่นมเหมาก็ถูกคนที่ต้องการจะข่มขู่ตนเอาไปแล้ว หลิงอวี๋ยังมีอยู่ได้เยี่ยงไร?

นางจึงตะโกนขึ้นมา “ไม่ เป็นไปมิได้! เจ้าจะมีหลักฐานที่แม่นมเหมาให้ได้อย่างไร?”

“หลิงอวี๋ เจ้าช่างชั่วร้ายจริง ๆ เจ้าจงใจสร้างหลักฐานเท็จเพื่อใส่ร้ายข้า!”

หลิงอวี๋ก้มมองหวางซือแล้วมุมปากก็กระตุกขึ้นอย่างเยาะเย้ย “คนเจ้าเล่ห์ย่อมมีแผนรับมือหลายทาง แม่นมเหมาอยู่กับเจ้ามาทั้งชีวิต ทำเรื่องเลว ๆ ให้เจ้ามาตั้งมากมาย นางเตรียมการป้องกันเจ้าวางแผนชั่วร้ายสังหารนางไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว! แต่คิดมิถึงเลยว่าสุดท้ายแล้วก็ยังต้องมาพบกับการสังหารของเจ้าอยู่ดี!”

“นางรู้ว่าชีวิตของตนเองจะมิยืนยาว และรู้ว่าเจ้ารู้ความสัมพันธ์ของนางกับหลิงผิง ดังนั้นของที่นางทิ้งไว้ให้หลิงผิงก็แค่เพื่อให้เจ้าสับสนเท่านั้น!”

ตอนนั้นหลิงผิงสารภาพว่า แม่นมเหมาเป็นยายของตน ก่อนตายแม่นมเหมาได้ทิ้งหลักฐานไว้ให้หลิงผิง

เพียงแต่ตอนนั้นหลิงผิงอยากจะหนีไปจึงโกหกหลิงอวี๋ว่านางซ่อนหลักฐานเอาไว้ที่อื่น ให้หลิงอวี๋เอาเงินมาให้นางก้อนหนึ่งก่อนแล้วจึงจะให้หลักฐานไป

ผลก็คือ คืนนั้นชิวเหวินซวงฆ่าคนที่เฝ้าหลิงผิงไว้แล้วทำการทรมานหลิงผิงอย่างรุนแรง บังคับให้เอาหลักฐานที่แม่นมเหมาทิ้งไว้ให้นางมาให้ชิวเหวินซวง

จากนั้นหลิงผิงก็ถูกชิวเหวินซวงฆ่าปิดปากไป

หลังจากที่ชิวเหวินซวงตายก็มิรู้ว่าชิวเหวินอิงเป็นตายร้ายดีอย่างไร จากนั้นหวางซือก็ทยอยยักยอกเงินของจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนอยู่เรื่อย ๆ หลิงอวี๋จึงสงสัยว่าหวางซือจะถูกชิวเหวินอิงข่มขู่

หลิงอวี๋หาชิวเหวินอิงอยู่ระยะหนึ่งก็หามิเจอดังนั้นจึงหาวิธีอื่น ไปตรวจสอบครอบครัวคนอื่น ๆ ของแม่นมเหมา แต่แม่นมเหมาไม่มีครอบครัวคนอื่น ๆ แล้ว

“สิ่งที่หลิงผิงได้รับมามีเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น หลักฐานส่วนใหญ่ถูกแม่นมเหมาส่งให้ป้าสะใภ้ใหญ่แล้ว!”

หลิงอวี๋เองก็ยังคาดมิถึงเลย ป้าสะใภ้ใหญ่เพิ่งเอามามอบให้หลิงอวี๋หลังจากการหมั้นหมายของหลิงหว่านกับเผยอวี้นี่เอง