บทที่ 1276

เรื่องที่ฉินรั่วซือจะเป็นชายารองของเซียวหลินเทียนนั้นฮองเฮาเว่ยเป็นผู้ตรัส เช่นนั้นก็เห็นได้ชัดแล้วว่าฉินรั่วซือเป็นคนของฮองเฮาเว่ย!

พระชายาเส้าคงจะโง่ถ้าไปช่วยฮองเฮาเว่ยทำให้หลิงอวี๋ขุ่นเคือง

แต่เซียวทงเองก็มิใช่คนโง่ เห็น ๆ กันอยู่ว่า นางรู้ว่าตนกับฮองเฮาเว่ยมิถูกกัน เหตุใดยังมาให้ตนทำเรื่องนี้อีกเล่า?

เป้าหมายที่แท้จริงของเซียวทงคืออะไรกันแน่?

พระชายาเส้าที่หลักแหลมมาโดยตลอด แต่ยามนี้กลับค่อนข้างมิเข้าใจเจตนาของเซียวทง

“พระชายา ท่านแปลกใจใช่หรือไม่ว่าเหตุใดหม่อมฉันถึงมาจุ้นจ้านเรื่องนี้?”

ดูเหมือนว่า เซียวทงจะมองความสงสัยของพระชายาเส้าออก จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถาม “พระชายา หม่อมฉันรู้ว่าท่านกับพี่สะใภ้รองต่างมิชอบหลิงอวี๋ การทำเช่นนี้ก็คือการสร้างปัญหาให้หลิงอวี๋เพคะ!”

“ก่อนหน้านี้ รั่วซือกับหม่อมฉันมีเรื่องขัดแย้งกัน แต่พวกเราคืนดีกันแล้ว! หม่อมฉันรับประกันได้เลย ขอเพียงท่านช่วยให้รั่วซือได้สมปรารถนา ต่อไปรั่วซือจะเชื่อฟังท่านแน่นอน!”

“หากท่านให้นางไปทางตะวันออก นางจะไม่มีทางไปทางตะวันตก! และนางยังสามารถขัดขวางท่านอ๋องอี้มิให้แย่งชิงตำแหน่งองค์รัชทายาทกับองค์ชายคังได้อีกด้วยเพคะ!”

แววตาของพระชายาเส้าวูบไหว เซียวทงมุ่งมาที่จุดอ่อนของตนงั้นหรือ?

ใช่แล้ว เซียวทงโตแล้ว หากนางอยากแต่งงานก็เป็นเรื่องจำเป็นอยู่แล้ว

ตอนนี้ทูตทั้งสามแคว้นล้วนมาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ นางก็คงกลัวว่าจักรพรรดิอู่อันจะส่งนางไปแต่งงานกระมัง!

ดังนั้นจึงมาเอาใจตน อยากให้ตนช่วยพูดให้นาง

พระชายาเส้าแอบยิ้มเย็นชาในใจ บนใบหน้าเองก็เยาะเย้ยอย่างมิปกปิด “ฉินรั่วซือมีความสามารถใหญ่เช่นนี้เลยรึ? สามารถทำให้เซียวหลินเทียนฟังคำพูดของนางได้ด้วยอย่างนั้นรึ?”

“องค์หญิงหก เจ้าคิดว่าข้าว่างมากจึงมาพูดเรื่องตลกให้ข้าคลายความเบื่อหรือไร?”

เซียวทงเอ่ยอย่างมั่นใจ “พระชายา คนชัดเจนมิพูดคำพูดหลบซ่อนเพคะ! ดูจากวิธีการปกติแล้ว แน่นอนว่ารั่วซือมิได้มีความสามารถมากถึงเพียงนั้น แต่ว่านางมีคนอื่นคอยช่วยเหลือ คนที่สามารถทำให้เซียวหลินเทียนเชื่อฟังนางเป็นอย่างดีได้เพคะ!”

“พระชายา ท่านเชื่อหรือไม่ว่า นางยังสามารถทำให้เซียวหลินเทียนฆ่าหลิงอวี๋ได้ด้วย!”

มันจะเป็นไปได้เยี่ยงไร!

ในแววตาของพระชายาเส้ามีแววของความประหลาดขึ้นมาเลย