บทที่ 1301

ข่าวคราวเรื่องที่อ๋องอี้จะอภิเษกสมรสกับฉินรั่วซือในฐานะชายารองได้แพร่กระจายไปทั่วหมู่ขุนนางในเมืองหลวงอีกครั้ง

คราวนี้แม้แต่เผยอวี้และอันเจ๋อก็ได้รับข่าวสาร ทั้งสองยังมิเชื่อหูตนเอง

ครั้งก่อนที่เผยอวี้เดินทางไปยังเมืองเว่ยโจวก็ได้พบกับฉินรั่วซือ เขามิพึงใจสตรีที่เห็นแก่ลาภยศสรรเสริญเป็นใหญ่เช่นนี้เป็นอย่างมาก

เขามิเชื่อว่าเซียวหลินเทียนจะหลงใหลได้ปลื้มในตัวฉินรั่วซือ

อันเจ๋อก็มิเชื่อเช่นกัน ทั้งสองจึงนัดหมายกันไปยังตำหนักอ๋องอี้เพื่อสืบหาความจริง

แต่เมื่อไปถึงตำหนักอ๋องอี้กลับมิพบเซียวหลินเทียน องครักษ์เฝ้าประตูแจ้งว่า เซียวหลินเทียนได้พาฉินรั่วซือออกไปซื้อเครื่องประดับสำหรับงานอภิเษกสมรสแล้ว

องครักษ์เฝ้าประตูยืนอยู่ฝั่งเดียวกับหลิงอวี๋ เอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “แม่ทัพเผย รัฐทายาทอัน ท่านทั้งสองอย่าได้ตามหาท่านอ๋องเลย เรื่องนี้เห็นทีคงเปลี่ยนแปลงใด ๆ มิได้แล้ว!”

“แม้แต่พระชายาอ๋องอี้ก็โกรธมาก เข้าวังไปฟ้องร้องต่อไทเฮา แต่ก็มิอาจทำให้ท่านอ๋องเปลี่ยนพระทัยได้!”

“เมื่อคืนนี้ พระชายาอ๋องอี้ก็มิได้กลับมาที่ตำหนัก คาดว่าครั้งนี้คงตั้งใจแน่วแน่ที่จะหย่ากับท่านอ๋องแล้วขอรับ!”

อันเจ๋อและเผยอวี้แลมองกัน ทั้งสองนึกมิถึงว่าในเวลาเพียงมิกี่วัน เซียวหลินเทียนกับหลิงอวี๋จะถึงขั้นแตกหักเช่นนี้

ขณะที่กำลังสนทนากันอยู่นั้น จ้าวซวนก็บังคับรถม้ากลับมาพร้อมกับเครื่องประดับสำหรับงานอภิเษกสมรสเต็มคันรถ

สีหน้าของจ้าวซวนมิสู้ดีนัก เมื่อเห็นอันเจ๋อกับเผยอวี้ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าทั้งสองมาด้วยเหตุใด

เขาส่งสัญญาณให้อันเจ๋อและเผยอวี้ผ่านสายตา แล้วกล่าวว่า “พวกท่านสนใจร่ำสุรากับข้าหรือไม่? ข้าจะนำของเหล่านี้เข้าไปเก็บไว้ข้างในแล้วรีบลงเวร ท่านทั้งสองไปรอข้าที่ภัตตาคารเถิด!”

อันเจ๋อเข้าใจความหมาย จึงคว้าแขนเผยอวี้จากไป

ทั้งสองไปรอจ้าวซวนที่ภัตตาคารจี๋เสียง เมื่อเปียวจื่อเห็นอันเจ๋อก็รีบดึงตัวเขาไปที่มุมหนึ่ง แล้วถามอย่างร้อนรนว่า “รัฐทายาทอัน ท่านอ๋องอี้จะอภิเษกสมรสกับฉินรั่วซือเป็นชายารองจริงหรือ?”

“วันนี้ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วภัตตาคารแล้ว! ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้ชมละครดี ๆ! พวกเขายังพนันกันอีกด้วยว่า พระชายาอ๋องอี้จะสละตำแหน่งชายาเอกให้กับฉินรั่วซือหรือไม่!”

“คุณชายของข้าออกไปซื้อสมุนไพร ยังมิทราบข่าวนี้ หากเขารู้เข้า คงมิยอมปล่อยให้ท่านอ๋องอี้รังแกพระชายาอ๋องอี้เช่นนี้แน่!”