บทที่ 1307

หากถ้อยคำก่อนหน้านี้ขององค์ชายหนิงทำให้องค์ชายเว่ยหวั่นไหวไปห้าส่วน ถ้อยคำในตอนนี้ก็ทำให้ความหวั่นไหวในใจขององค์ชายเว่ยพุ่งสูงขึ้นไปถึงแปดส่วนแล้ว

หัวใจของเขาเต้นแรงอย่างควบคุมมิได้อีกครั้ง

นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดอย่างแท้จริง!

หากโอกาสนี้ตกไปอยู่ที่องค์ชายคัง องค์ชายคังจะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน!

แต่หากตกมาอยู่ที่ตัวเขาเองเล่า?

เมื่อนึกถึงความสามารถของตนในตอนนี้ องค์ชายเว่ยก็อดตั้งคำถามด้วยความมิมั่นใจมิได้ว่า “เหตุใดเจ้าถึงเลือกให้ข้าร่วมมือด้วยเล่า? หากเจ้าสามารถช่วยหนุนหลังองค์ชายคังขึ้นสู่ตำแหน่งดังกล่าวได้จริง และให้เขาหย่าขาดจากจ้าวเจินเจิน เขาก็อาจยินดีจะทำเช่นนั้น!”

องค์ชายหนิงหัวเราะเบา ๆ กล่าวว่า “องค์ชายคังไม่มีค่ายกองทหารเสือ... หากต้องการยึดตำแหน่งนี้ไว้ให้ได้อย่างราบรื่น ก็จำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากค่ายกองทหารเสือ!”

“ดังนั้น ข้าจึงคิดทบทวนมาดีแล้วว่า องค์ชายเว่ยเหมาะสมที่สุด!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ความมั่นใจขององค์ชายเว่ยก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

องค์ชายหนิงพูดถูก ค่ายกองทหารเสือของจักรพรรดิอู่อันคืออุปสรรคที่ใหญ่หลวงที่สุดในการก่อกบฏ

หากองค์ชายคังก่อกบฏ ค่ายกองทหารเสือก็จะเชื่อฟังแต่ตระกูลเฮ่อและองค์หญิงใหญ่ ซึ่งฝ่ายของตนจะไม่มีวันยอมให้องค์ชายคังประสบความสำเร็จโดยเด็ดขาด

โอกาสแห่งสวรรค์และข้อได้เปรียบของเขาก็คือค่ายกองทหารเสือนี้

“ฮ่าฮ่า... องค์ชายหนิง เจ้าช่างเก่งกาจเสียจริง สืบรู้ความลับของพวกเราได้อย่างชัดเจนเช่นนี้!”

องค์ชายเว่ยหัวเราะอย่างร่าเริง หัวเราะจนสาแก่ใจถึงที่สุดแล้วหยุดลงอย่างกะทันหัน ถามตรง ๆ “ข้ามิเชื่อว่าจะมีอาหารกลางวันที่มิต้องจ่ายเงินซื้อในใต้หล้านี้ เจ้าช่วยเหลือข้าอย่างเต็มที่เพื่อให้ข้าได้ตำแหน่งนั้นมาครอง แล้วตัวเจ้าเล่า ต้องการสิ่งใด?”

องค์ชายหนิงกล่าวอย่างใจเย็น “นอกเหนือจากเมืองทั้งสองที่ข้าพ่ายแพ้เดิมพันให้กับฉินตะวันตกแล้ว ข้ายังต้องการให้องค์ชายเว่ยยกเมืองอีกสองเมืองให้ข้าเมื่อเจ้าทำสำเร็จ!”

“ข้าเสียเมืองไปสองเมือง เมื่อกลับไปแล้วคงมิพ้นถูกลงทัณฑ์ และจะไม่มีโอกาสได้ขึ้นเป็นรัชทายาทอีก!”

“ดังนั้น ข้าจึงสามารถช่วยเหลือเจ้าอย่างสุดความสามารถเพื่อนำเมืองกลับคืนมา”

หากองค์ชายหนิงไม่มีข้อเรียกร้องอื่น องค์ชายเว่ยก็คงมิเชื่อเขา

แต่ตอนนี้ คำพูดขององค์ชายหนิงทำให้องค์ชายเว่ยเชื่อมั่นอย่างไร้ข้อกังขา