บทที่ 1320

วันรุ่งขึ้น

ตั้งแต่เช้าตรู่ ทุกคนในตำหนักอ๋องอี้ก็วุ่นวายกับการตระเตรียมงานอภิเษก

หมิ่นกูสั่งการให้สาวใช้และคนรับใช้จัดเตรียมของด้วยความขุ่นเคือง

เดิมทีนางมิอยากทำ แต่ว่าหลิงอวี๋ให้จ้าวซวนมาแจ้งนางว่า นางต้องช่วยเซียวหลินเทียนจัดงานให้เรียบร้อย แล้วหลิงอวี๋จะกลับมาในวันนี้

หมิ่นกูจึงจำใจจัดงานอภิเษกเพราะเห็นแก่หลิงอวี๋

บรรยากาศภายในตำหนักอ๋องอี้คึกคักมากทีเดียว ทั้งผู้ที่ตั้งใจมาร่วมแสดงความยินดีและคนที่คิดร้ายต่างก็มาที่ตำหนักอ๋องอี้กันตั้งแต่เช้า

หลี่ว์จงเจ๋อและสหายอีกสองสามคนก็มาด้วยเช่นกัน หลี่ว์จงเจ๋อก็มาช่วยเซียวหลินเทียนดูแลงานตามคำสั่งของหลิงอวี๋

ทางด้านปี้ไห่เฟิงก็ใช้สถานะของตนจัดแจงให้สหายบางคนแฝงตัวเข้ามาในตำหนักอ๋องอี้ในฐานะคนรับใช้

พวกเขาต้องควบคุมมือสังหารของตำหนักอ๋องอี้เหล่านี้ไว้ให้อยู่หมัดเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงในวังหลวง เพื่อมิให้พวกเขาฉวยโอกาสไปช่วยคนร้ายในวังหลวงได้ทันเวลา

ขุนนางหลายคนในเมืองหลวงยังคงสับสนอยู่ บางคนที่ต้องการเข้าหาเซียวหลินเทียนต่างก็มาแสดงความยินดี

ส่วนคนที่เป็นศัตรูทางการเมืองกับเซียวหลินเทียนก็ได้กลิ่นอายของความอันตรายบางอย่าง

สองสามวันมานี้ พรรคพวกขององค์ชายเว่ยเคลื่อนไหวบ่อยเกินไป ทำให้พวกเขารู้สึกว่า เมืองหลวงอาจจะเกิดหายนะครั้งใหญ่

พรรคพวกขององค์ชายคังเองก็เริ่มนั่งมิติด จึงแอบไปสืบข่าวจากองค์ชายคังโดยตรง

องค์ชายคังกล่าวเพียงแปดคำ “อย่าเพิ่งเคลื่อนไหว รอดูสถานการณ์ก่อน”

นี่เป็นสัญญาณบ่งบอกว่า เขารู้ล่วงหน้าถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หรือไม่ก็อาจมีแผนการที่ดีซ่อนเร้นอยู่

คนเหล่านี้ทำได้เพียงรอคอยคำสั่งเพิ่มเติมจากองค์ชายคัง แต่จนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเริ่มพิธีอภิเษก องค์ชายคังก็ยังไม่มีคำสั่งใด ๆ

“ท่านอ๋อง จวนจะถึงเวลาแล้ว เราจะออกไปรับเจ้าสาวกันหรือยังขอรับ?”

จ้าวซวนเข้าไปรายงานอ๋องอี้

วันนี้อ๋องอี้สวมชุดแต่งงานสีแดงสด ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของเขาดูหล่อเหลายิ่งขึ้น

เขากล่าวด้วยสีหน้ามีความสุข “ถึงเวลาไปรับเจ้าสาวแล้ว ซือซือคงรอมิไหวแล้วเช่นกัน! เตรียมตัวออกเดินทางเถอะ!”

หลี่ว์จงเจ๋อยืนอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองแล้วลอบเบ้ปาก กล่าวตามประสา “ออกไปรับตัวเจ้าสาวเร็ว เข้าพิธีเร็ว จะได้มีลูกหลานเร็ว ๆ...”