บทที่ 1360

หลิงอวี๋แทบไม่มีเวลาว่างให้พักผ่อนเลย ต้องพบผู้คนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าเพื่อจัดการเรื่องต่าง ๆ แม้ว่าจะมีคนที่ไทเฮากับพระชายาผิงหนานหามาคอยช่วยอยู่ ก็ยังคงยุ่งวุ่นวายมากอยู่ดี

หานอวี้กับหลิงซวนคอยช่วยนางจดบันทึกอยู่ข้าง ๆ และหมิ่นกูก็ช่วยจัดหมวดหมู่ให้

ส่วนทางด้านพระที่นั่งบำรุงฤทัย ไทเฮาได้ทำการจัดการเรื่องห้องโถงที่ตั้งศพอย่างกังวล

ในห้องโถงที่ตั้งศพได้มีการแขวนผ้าสีดำและจัดวางโต๊ะธูปไว้ หลังจากรุ่งสางเหล่าขุนนางน้อยใหญ่และภรรยาจะเริ่มมาเข้าเฝ้าเคารพพระบรมศพของจักรพรรดิอู่อันกัน

ต้องมีการเตรียมอาหารและชุดไว้ทุกข์ของคนเหล่านี้ไว้

ดีที่มีการเตือนจากพระชายาผิงหนาน หลิงอวี๋จึงได้ส่งคนไปแจ้งเกิ่งเสี่ยวหาวกับทางเรือนหยกอำไพไว้ก่อนแล้วว่าให้หาคนมาเร่งจัดการสิ่งเหล่านี้ให้ตน

ในวังมีผู้ดูแลอาภรณ์ของตนอยู่ และคนที่มาดูแลเรื่องอาภรณ์ก็คือหัวหน้าหานผู้เป็นขุนนางหญิง หลิงอวี๋จึงสั่งคนไปบอกให้นางมาพบตน

แต่เป็นเวลานานแล้วหัวหน้าหานก็ยังมิมา หลิงอวี๋ก็รู้เลยว่านางเป็นคนของพระชายาเส้าและจงใจจะทำให้ตนเองลำบาก

หลิงอวี๋จึงให้คนไปหาแม่นางเหมยที่เรือนหยกอำไพ พลางให้เถาจื่อไปเลือกนางกำนัลที่แข็งแรงไว้กลุ่มหนึ่งมาเป็นกลุ่มนางรับใช้ของตนชั่วคราว

คนที่เถาจื่อเลือกมาตามเจตนาของหลิงอวี๋ล้วนเป็นคนที่ก่อนหน้านี้เป็นนางกำนัลระดับต่ำที่สุดที่ทำงานทั่วไปดังเช่นหลิงซวน

นับตั้งแต่ที่พวกนางเขาวังมาก็ถูกจัดให้อยู่ชั้นล่างสุดของนางกำนัล ต้องทำงานที่สกปรกที่สุดและถูกคนรังแก

ตอนนี้เถาจื่อมิเพียงแต่มอบหมายหน้าที่สำคัญให้ แต่ยังรับปากด้วยว่า ขอเพียงพวกนางทำงานอย่างดี ต่อไปจะมีชีวิตภายหน้าที่ดีให้พวกนาง

จักรพรรดิในยุคใดก็ย่อมมีการปกครองของยุคนั้น

นางกำนัลเหล่านี้มิใช่ว่าเป็นเพียงคนโง่เขลาที่สามารถทำงานได้ เหตุใดจะมิรู้ว่าตอนนี้หลิงอวี๋เป็นพระชายาองค์รัชทายาทแล้ว รอหลังจากจบพระราชพิธีพระบรมศพแล้วก็จะกลายเป็นฮองเฮา

ก่อนหน้านี้พวกนางมิได้รับความสนใจจากผู้ใดเลย แต่ตอนนี้หลิงอวี๋ให้โอกาสพวกนาง แล้วพวกนางจะมิขยันได้อย่างไร!

หลังจากที่ได้สร้างกลุ่มนางรับใช้ชั่วคราวขึ้นเรียบร้อยแล้ว หลิงอวี๋ก็มาพบพวกนางด้วยตัวเอง

หลังจากที่นางได้กล่าวคำพูดปลุกใจแล้วก็เอ่ยไปตรง ๆ “หลิงซวนเป็นคนที่ออกมาจากในวัง และก็เป็นลูกศิษย์ของข้า นางสามารถเป็นตัวแทนของข้าได้ทั้งหมด!”