บทที่ 1363

เรื่องที่พระชายาองค์รัชทายาทตัดหัวหัวหน้าหานแห่งฝ่ายห้องเย็บปักได้แพร่ออกไปในวังอย่างรวดเร็ว

พวกคนที่ก่อนหน้านี้ยังคงคิดที่จะฟังคำสั่งของพระชายาเส้า และสร้างความลำบากในการทำงานต่าง ๆ ของหลิงอวี๋ต่างก็ถอนตัวไปทันที

พระชายาองค์รัชทายาทผู้นี้มิใช่คนที่จะไปยั่วยุได้ง่าย ๆ!

หากมิดำเนินการตามคำสั่งของนางก็จะหัวขาดเอาได้!

ผลประโยชน์ที่พระชายาเส้าจะให้พวกเขานั้นมิได้มีสิ่งใดมากกว่าไปเงิน แต่คนที่ทำงานอยู่ในตำแหน่งของหัวหน้านี้ ทุกคนรู้ดีถึงผลประโยชน์ของตำแหน่งตน

ขอเพียงมิเสียชีวิต การยืนหยัดอยู่ในตำแหน่งของตนแล้วทำเหมือนปฏิบัติตามคำสั่งไปเรื่อย ๆ จะสามารถเปลี่ยนวิธีหาเงินได้อีก

ผลประโยชน์ที่ยาวนานกับเงินเพียงเล็กน้อยของพระชายาเส้านั้นเทียบกันมิติดเลย

อีกอย่างต่อให้เงินมากแค่ไหน การที่ไม่มีชีวิตให้ได้ใช้เงินนั้นก็สูญเปล่าเช่นกัน!

พระชายาเส้าเองก็คิดมิถึงเช่นกันว่า ทันทีที่หลิงอวี๋ลงมือจะเป็นการตัดหัวหัวหน้าหานเลย สิ่งนี้ทำให้นางต้องรีบพาคนพุ่งไปหาหลิงอวี๋ด้วยความโกรธทันที

หากมิปรามหลิงอวี๋ไว้ ในภายภาคหน้าผู้ใดยังจะกล้าทำงานให้ตนเล่า?!

หลิงอวี๋กำลังมอบหมายงานที่พวกหมิ่นกูต้องทำอยู่ที่โถงด้านข้าง เมื่อเห็นว่าพระชายาเส้าพุ่งเข้ามาด้วยความโกรธก็รู้ได้ถึงจุดประสงค์ที่นางมาทันที

หลิงอวี๋ทำเป็นมิเห็นแล้วสั่งงานหมิ่นกูต่อ

พระชายาเส้ากล้าทำให้ตนเดือดร้อน หากมิปราบอำนาจของนางเอาไว้บ้าง แล้วตนจะทำงานได้อย่างไร!

“หลิงอวี๋… เจ้า… เจ้ายังเห็นข้าอยู่ในสายตาหรือไม่?”

พระชายาเส้าเห็นว่าไทเฮามิอยู่จึงวางอำนาจเต็มที่ “เจ้ายังมิได้เป็นฮองเฮา! เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาฆ่าแกงกันในวัง?”

หลิงอวี๋เงยหน้ามองนางแล้วมุมปากก็กระตุกขึ้นอย่างเยาะเย้ย “พระชายาเส้ามิได้อยู่เฝ้าพระบรมศพหรือ?”

“เหตุใดเล่า เฝ้าพระบรมศพอยู่ยังได้ข่าวรวดเร็วถึงเพียงนี้ หม่อมฉันเพิ่งจะสังหารบ่าวคนหนึ่งไป พระชายาเส้าก็พุ่งเข้ามาถามหม่อมฉันแล้ว!”

“ที่แท้แล้วในใจของพระชายาเส้านั้น องค์จักรพรรดิสูงสุดยังเทียนมิได้กับบ่าวคนหนึ่งเลย! มิเช่นนั้นคนที่กำลังเศร้าเสียใจมาก ๆ ยังจะมีแก่ใจมาสนใจเรื่องหยุมหยิมเช่นนี้หรือ!”

พระชายาเส้าโกรธมาก “หลิงอวี๋ เจ้าอย่าได้เอ่ยวาจาเหลวไหล! เรามาคุยกันด้วยเหตุผล! ข้าถามเจ้าว่าเจ้ามีสิทธิ์อะไรถึงได้สังหารหัวหน้าหานโดยที่มิไถ่มิถามเลย!”