บทที่ 1364

คำพูดนี้ของหลิงอวี๋เป็นการตบหน้าพระชายาเส้าตรง ๆ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการอาศัยความเห็นของผู้อื่นมาพูด

ในความจริง ก็เหลือเพียงชี้หน้าด่าพระชายาเส้าแล้วว่า มิเสียใจที่องค์จักรพรรดิอู่อันเสด็จสวรรคตแต่สนใจแค่การแย่งชิงอำนาจเท่านั้น

สีหน้าของพระชายาเส้าเปลี่ยนไปมาทันที นางรู้ว่าหากพูดต่อไปตนก็คงจัดการมิได้ จึงทำได้เพียงหันหลังเดินไปอย่างมิสบอารมณ์

‘หลิงอวี๋ ข้าฝากไว้ก่อนเถิด หากมิได้ปลิดชีพเจ้า ข้าคงทนความขี้ขลาดนี้มิได้’

การหลบเลี่ยงบิดพลิ้วมิใช่รูปแบบของพระชายาเส้าเลย

และนางก็รู้เช่นกันว่า องค์จักรพรรดิอู่อันเสด็จสวรรคตแล้วตนก็ไม่มีที่พึ่งแล้วเช่นกัน

แม้ว่าอุบายนี้จะใช้ได้ หลิงอวี๋ก็ไม่มีทางใช้ ทั้งยังทำให้ขุนนางกับภรรยาเหล่านั้นดูถูกตนอีก

นางกับองค์ชายคังยังมิแพ้ ในภายภาคหน้าต้องมีสักวันหนึ่งที่นางได้นั่งตำแหน่งไทเฮา นางมิอาจใช้อุบายนี้มาทำลายภาพลักษณ์ที่สง่างามและใจกว้างของตนได้

นี่เพิ่งจะเริ่มต้น!

‘หลิงอวี๋เจ้าอย่าได้คิดว่า ตัดหัวหัวหน้าหานไปแล้วจะสามารถควบคุมวังหลังได้’

‘ข้าจะให้เจ้าได้ใจไปก่อน ประเดี๋ยวเจ้าได้เห็นดีแน่’

พระชายาเส้ากลับไปที่ห้องโถงที่ตั้งพระบรมศพแล้วคุกเข่าเฝ้าต่อ

บนใบหน้าที่งดงามของนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศก มิได้ร้องไห้ฟูมฟายแต่กลับทำให้คนเห็นแล้วเศร้าโศกใจสลายได้อย่างดีมาก

บางครั้งก็ดูเหมือนว่านึกถึงเรื่องที่เศร้าใจแล้วน้ำตาก็ไหลอาบแก้มลงมาอย่างเงียบ ๆ ทำให้คนเห็นแล้วได้แต่คิดว่านางกำลังอาลัยจักรพรรดิอู่อันอยู่

หลิงอวี๋มิได้มีเวลาว่างไปสนใจปฏิกิริยาของพระชายาเส้า นางแก้ไขเรื่องชุดไว้ทุกข์แล้ว ทั้งยังมีเรื่องเร่งด่วนอีกมากที่รอนางอยู่

พวกอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องใช้ในพระราชพิธีพระบรมศพ สัตว์บูชายัญและอาภรณ์ในการบรรจุศพนั้นดูเหมือนจะง่าย แต่ความจริงแล้วมีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมาย หากละเลยสิ่งใดไปเพียงเล็กน้อยก็จะกลายเป็นความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ได้เลย

หลิงอวี๋ใช้ความรวดเร็วอย่างแทบจะบ้าคลั่งในการเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ มีเพียงแค่ตนจะต้องคุ้นเคยกับกระบวนการทั้งหมดแล้วเท่านั้นจึงจะมิถูกคนอื่นหลอกและจะสามารถควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดได้

พระชายาผิงหนานได้พาใต้เท้าจูที่ตนแนะนำมาแล้ว เริ่มแรกเขามาช่วยหลิงอวี๋เพราะเห็นแก่หน้าของพระชายาผิงหนาน

แต่เมื่อได้พูดคุยกันไปครึ่งชั่วยาม ใจของใต้เท้าจูก็ยอมรับหลิงอวี๋แล้ว