บทที่ 1389

หลิงอวี๋คิดกระทั่งทางหนีทีไล่ไว้แล้วด้วย

รอให้เซียวหลินเทียนนั่งบัลลังก์มังกรอย่างมั่นคง แล้วนางก็จะสร้างให้เกิดอุบัติเหตุแล้วแกล้งตายหลบหนีไป

ที่มาพูดกับเซียวหลินเทียนให้ชัดเจนในตอนนี้ก็เพราะจะถือโอกาสที่ตนกับเขายังมีความรักใคร่ต่อกันอยู่ แม้ว่าเซียวหลินเทียนจะโกรธเคืองที่นางอยากจะไป แต่ก็จะมิสังหารนางให้สิ้นไป

ในภายภาคหน้า หากเซียวหลินเทียนคุ้นเคยกับการเป็นจักรพรรดิแล้วออกคำสั่งบัญชาการอย่างอยู่เหนือผู้อื่น เช่นนั้นถึงนางอยากจะไปก็ไม่มีโอกาสแล้ว

ความคิดของบุรุษเช่นเซียวหลินเทียนจะไม่มีทางยอมให้ตนมีความคิดอื่นแน่

เซียวหลินเทียนคิดมิถึงเรื่องที่หลิงอวี๋ฃมีความคิดแกล้งตาย เมื่อได้ยินหลิงอวี๋เอ่ยถึงเรื่องการหย่าร้างขึ้นมาก็ร้อนใจทันที

“อาอวี๋ ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า! เรื่องฉินรั่วซือข้าขอโทษเจ้าด้วย ข้ารับรองว่าต่อไปจะไม่มีความผิดพลาดเช่นนี้เกิดขึ้นอีก!”

“และเจ้ามิได้ติดหนี้อะไรข้าเลย เป็นข้าต่างหากที่ติดหนี้พวกเจ้า! หลายปีมานี้ล้วนเป็นข้าที่ติดหนี้พวกเจ้า ทำให้เจ้ากับเยวี่ยเยวี่ยต้องถูกคนติฉินนินทา ข้าจะชดใช้ให้พวกเจ้าเอง!”

“อาอวี๋ เจ้าวางใจได้ ข้าเองก็กลายเป็นคนที่มีเงินหนึ่งตำลึงแล้วให้เจ้าได้เช่นกัน!”

“ข้าจะรักพวกเจ้าด้วยความรักทั้งหมดที่ข้ามี!”

เซียวหลินเทียนสาบานว่า ตนจะให้คำเปรียบเปรยนี้มาคอยเตือนตนเองไว้ว่า ทั้งหมดใจจะให้หลิงอวี๋กับเซียวเยวี่ย

เมื่อนึกถึงช่วงนี้ก็ล้วนเป็นหลิงอวี๋ทุ่มเทให้กับเขาและช่วยชีวิตเขาไว้โดยมิสนใจสิ่งใดเลย!

อีกทั้งในยามวิกฤติก็เลือกที่จะช่วยชีวิตตนอีก!

แล้วตนได้ให้อะไรพวกเขาบ้างกัน?

มีแต่ความเดือดร้อนไม่หยุด!

แล้วความบาดเจ็บซ้ำไปซ้ำมาเล่า!

เซียวหลินเทียนมิกล้าคิดต่อแล้ว ได้แต่รู้สึกละอายใจ

ต่อให้พูดมากแค่ไหนก็มิสามารถทำให้โน้มน้าวใจได้ เขาละอายต่อหลิงอวี๋กับเซียวเยวี่ยนัก!

หลิงอวี๋มองเขา เมื่อเห็นระหว่างคิ้วของเขาเผยให้เห็นความจริงใจและโทษตัวเอง นางก็ทอดถอนใจอยู่ในใจ

เซียวหลินเทียนเข้าใจหน้าที่รับผิดชอบของเขาแล้วจริง ๆ หรือ?