บทที่ 1391

หลังจากยุ่งกับพระราชพิธีพระบรมศพของจักรพรรดิอู่อันจบเสร็จสิ้นแล้ว ต่อไปก็เป็นพิธีราชาภิเษกของเซียวหลินเทียน

ตามแผนของกรมพิธีการแล้วจะมีพิธีเฉลิมฉลองมากมายอย่างเช่นดนตรี การเต้นรำ การตีฆ้องตีกลองและงานเลี้ยง

แต่เพราะการขึ้นครองบัลลังก์ของเซียวหลินเทียนอยู่หลังจากพระราชพิธีพระบรมศพของจักรพรรดิอู่อัน พิธีเฉลิมฉลองอย่างเช่นการเต้นรำจึงถูกตัดออกไป มีเพียงดนตรี การตีฆ้องตีกลองและงานเลี้ยงสามอย่างนี้เท่านั้น

ในวันพิธีราชาภิเษก เซียวหลินเทียนได้พาขุนนางน้อยใหญ่ไปที่หอบรรพบุรุษเพื่อทำพิธีบูชาฟ้าดิน และเพื่อเสียสละตนเองว่าได้รับคำสั่งจากสวรรค์และบรรพบุรุษแล้ว ภายใต้การดูแลของท่านอ๋องเฉิงและเจ้ากรมพิธีการ

กระทั่งพิธีบูชาฟ้าเสร็จสิ้น เซียวหลินเทียนก็เปลี่ยนเป็นชุดเฉลิมฉลองสีเหลืองทอง บนเสื้อคลุมมังกรมีลายปักมังกรสีทองห้ากรงเล็บอยู่เก้าตัว ซึ่งช่วยเสริมรูปร่างที่สูงใหญ่ของเขาให้ดูสูงส่งและสง่างามอย่างเห็นได้ชัดเลย

ย่างก้าวของเขาที่เดินเข้าไปหาเก้าอี้มังกรที่อยู่แท่นสูงตรงกลางนั้นสม่ำเสมอและมั่นคงในทุกฝีก้าว

สายตาของเหล่าขุนนางน้อยใหญ่และพวกองค์ชายคังดูเหมือนจะมิได้มีอิทธิพลต่อเขาเลยแม้แต่น้อย ท่าทีที่สงบและมีอำนาจนั้นได้สั่นสะเทือนไปทั้งสถานที่แห่งนี้แล้ว

หลิงอวี๋ยืนอยู่กับพวกภรรยาขุนนางที่มาเข้าชมพิธีที่บริเวณรอบนอก ในใจของนางผสมปนเปกันไปหมด ท่าทางของเซียวหลินเทียนคือจักรพรรดิมาแต่กำเนิดอย่างแท้จริงเลย

หากความสามารถและบุคลิกของเขามิได้เป็นจักรพรรดิ เช่นนั้นก็ต้องโทษที่ผิวกายของเขาแล้ว!

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ เขาจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับตนและเซียวเยวี่ยได้หรือไม่?

เซียวหลินเทียนสวมชุดจักรพรรดิแล้วนั่งลงที่ตรงกลางแท่นสูง จากนั้นขุนนางของกรมพิธีการได้ทำการประกาศพระราชโองการในการขึ้นครองบัลลังก์ และในขณะเดียวกันก็ประกาศเปลี่ยนยุคสมัยเป็นเซิ่งอู่ โดยเซียวหลินเทียนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิเซิ่งอู่

หลังจากนั้น ท่านอ๋องเฉิงก็ได้พาเหล่าขุนนางน้อยใหญ่ก้าวเข้าไปแสดงความยินดี สร้างความแตกต่างกันระหว่างจักรพรรดิกับราษฎร

“ขอองค์จักรพรรดิทรงมีพระชนมายุยิ่งยืนนานนับหมื่นปีหมื่น ๆ ปี...”

เหล่าขุนนางต่างโค้งคำนับและตะโกนกันขึ้นมา

องค์ชายคังนั้นกัดฟันไว้จนฟันแทบจะแตกและได้แต่แสร้งทำเป็นพึมพำไปเท่านั้นเอง

ส่วนองค์ชายรุ่ย เมื่อมองเซียวหลินเทียนที่นั่งอยู่บนแท่นสูงนั้นด้วยท่าทางที่อยู่สูงเสียดฟ้าแล้วมองลงมาเช่นนั้น เขาก็ยิ้มเยาะอยู่ในใจ

พวกกบในกะลา คิดว่าได้ครองฉินตะวันตกแล้วก็ถือว่าได้ครองใต้หล้าแล้วเช่นนั้นรึ?

พวกเขามิรู้หรือว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้าและบนผืนหล้านี้ยังมีใต้หล้าที่ยิ่งใหญ่กว่าฉินตะวันตกอีก?

สักวันหนึ่งเขาเซียวหลินรุ่ยจะทำให้พวกเขาทั้งหมดมาสยบอยู่แทบเท้าของตน ทำให้พวกเขาละอายใจในความมิรู้