บทที่ 1405

คำพูดนี้ของเซียวหลินเทียนทำเอาใต้เท้าวางกับองค์ชายคังต่างก็มิกล้าพูดอะไรตามใจอีก

เซียวหลินเทียนในตอนนี้เป็นจักรพรรดิ คำพูดของเขาก็คือพระราชโองการ

“ผู้ที่มิเกี่ยวข้องออกไปรอข้างนอกกันให้หมด!”

สตรีบรรดาศักดิ์เหล่านั้นถูกท่านอ๋องเฉิงเชิญไปพักผ่อนที่ห้องข้างนอกก่อนแล้ว เซียวหลินเทียนก็ให้หมิ่นกูเอาอาหารมาส่งให้ที่ศาลาเหยาฮั๋วและให้กินที่นี่

แต่สตรีบรรดาศักดิ์เหล่านี้มีหรือจะมีแก่ใจกินอาหาร ในวังเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ งานเลี้ยงส่งท้ายปีก็พังไปหมดแล้ว

ก่อนหน้านี้ยังวางแผนอยู่ว่า หลังจบงานเลี้ยงก็จะสามารถกลับไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวและฉลองปีใหม่ด้วยกันได้ เกรงว่าความปรารถนานี้จะล้มเหลวไปเสียแล้ว

อารมณ์ของไทฮองไทเฮาก็ยิ่งแย่ลงไปอีก การสวรรคตของจักรพรรดิอู่อันเพิ่งจะจบลงไป ตอนนี้เซียวทงก็มาถูกคนสังหารตายในวังอีก

นี่แต่ละคนจะมิให้ตนเองได้หมดห่วงเลยหรือ!

จ้าวฮุยกับองค์ชายคังและพวกขุนนางล้วนรออยู่ในสวน พวกเขาอยากจะดูว่าท่านอ๋องเฉิงจะไต่สวนอย่างไร

ท่านอ๋องเฉิงมิได้สนใจพวกเขา เริ่มแรกเขาสั่งการกองทัพหลวงให้พาตัวฟางเอ๋อร์กับหลิวเจินไปไว้ที่ห้องหนึ่งเพื่อควบคุมตัวไว้ก่อน

หลิงอวี๋มิได้รีบร้อนอะไร หลังจากจัดการกับบาดแผลของเผยอวี้เสร็จแล้วก็ไปรออยู่ข้าง ๆ

ก่อนหน้านี้นางคิดจนเข้าใจแผนการของไท่เฟยเส้าในวันนี้แล้ว รอเพียงให้ท่านอ๋องเฉิงไต่สวนแล้วค่อยดำเนินการไป

ทางด้านท่านอ๋องเฉิง เมื่อตรวจศพของเซียวทงแล้วก็เริ่มไต่สวนทุกอย่าง

“เรียกฟางเอ๋อร์มา!”

ท่านอ๋องเฉิงออกคำสั่ง แล้วองครักษ์กองทัพหลวงก็ไปพาตัวฟางเอ๋อร์มา

“ฟางเอ๋อร์เล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นจนจบมา!”

ท่านอ๋องเฉิงมิได้รีบเร่งแล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เล่ามาตามความเป็นจริง มิต้องใส่สีตีไข่ใด ๆ หากให้การเท็จออกมาจะถูกดำเนินการไปตามกฎ!”

ฟางเอ๋อร์คุกเข่าลงกับพื้น นางหน้าถอดสีคิดมิถึงว่าเซียวทงจะถูกสังหาร เรื่องแผนการก่อนหน้านี้จึงอันตรธานหายไปหมด