บทที่ 1433

“ฝ่าบาท พวกเขาพูดกันไปทั่วว่าอันเอ๋อร์ถูกโจรสังหาร นี่มิใช่เรื่องจริงใช่หรือไม่เพคะ?”

พระชายาผิงหนานเห็นเซียวหลินเทียนก็ตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวังทันที

อันซินมากับแม่ของนางด้วย นางร้องไห้จนตาบวมและมองไปที่เซียวหลินเทียนอย่างคาดหวัง

เซียวหลินเทียนพยายามควบคุมตนเองไว้มิให้ได้รับผลกระทบจากพวกนาง แล้วเอ่ยปลอบใจ “นี่เป็นเพียงข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงเท่านั้น ยังมิได้รับการยืนยันในท้ายที่สุด”

“พระชายาผิงหนาน ข้าส่งคนไปค้นหาแล้ว จะต้องพบอันเจ๋ออย่างแน่นอน!”

นี่เป็นการยืนยันข่าวลือนั้นโดยมิต้องสงสัยเลย พระชายาผิงหนานมิเชื่อว่าผู้ใดจะกล้าลือเช่นนี้ เรื่องนี้จะต้องเป็นจริงแน่ ๆ!

“อันเอ๋อร์!”

พระชายาผิงหนานหน้าซีดเผือด พูดอะไรมิออกแล้วตาเหลือกเป็นลมไปอีกครั้ง

หลิงอวี๋ได้ยินว่าพระชายาผิงหนานมาจึงรีบมา เมื่อเข้าประตูไปเห็นภาพนี้เข้าก็ตกใจรีบเข้าไปช่วยพระชายาผิงหนาน

ผ่านไปสักพัก พระชายาผิงหนานก็ฟื้นขึ้นมา

พระชายาผิงหนานจ้องมองเซียวหลินเทียนอย่างสิ้นหวัง นางมิกล้าต่อว่าเขาแต่สายตากลับปรากฏความชิงชังออกมา

ยังดีที่ท่านอ๋องผิงหนานรู้ข่าวจึงรีบตามมาในวังเช่นกัน

เขาสงบกว่าพระชายาผิงหนาน เมื่อเห็นว่าพระชายาผิงหนานแววตาเต็มไปด้วยความชิงชังก็บังสายตาของทุกคนไว้ พลางเอ่ยตำหนิพระชายาผิงหนานอย่างโมโห

“ข่าวลือที่ไม่มีมูลความจริงจะถือว่าเป็นจริงได้อย่างไร! ในเมื่อยังมิเห็นศพลูก ข้าไม่มีทางเชื่อว่าเขาจะตายไปเช่นนี้!”

“เจ้าตั้งสติก่อน… คิดในแง่ดีเข้าไว้ เจ้าเป็นแม่ของอันเอ๋อร์เจ้ามิอยากให้เขาปลอดภัยหรือ?”

“ฮือ...”

พระชายาผิงหนานถูกตำหนิเช่นนี้ก็ทั้งคับข้องใจทั้งเสียใจ ร้องไห้หลั่งน้ำตาออกมาโดยมิสนใจว่าอยู่ในวังแล้ว

“ข้าย่อมหวังให้อันเอ๋อร์ปลอดภัยอยู่แล้ว แต่… แต่...”

นางเสียใจจนพูดมิออก