บทที่ 1434

พระชายาผิงหนานจมอยู่ในความสับสนอย่างเงียบ ๆ

ฝ่ายหนึ่งก็ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน อีกฝ่ายก็เป็นเสาหลักของครอบครัว นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตัดสินใจ

“ฝ่าบาท ในเมื่อท่านอ๋องของหม่อมฉันร้องขอ หม่อมฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดเพคะ ตามแต่ใจของเขาเถิด!”

พระชายาผิงหนานได้สติกับคำพูดของท่านอ๋องผิงหนาน

หากองค์จักรพรรดิส่งขุนนางคนอื่นไป หากอันเจ๋อยังมีชีวิตอยู่แต่คนคนนั้นมิพยายามอย่างเต็มที่ เช่นนั้นจะมิเป็นการตัดหนทางการรอดชีวิตของอันเจ๋อหรือ?

หากสามีตนไป แม้ว่าจะเสี่ยง แต่เขาจะต้องพยายามอย่างเต็มที่ในการตามหาอันเจ๋อ!

เซียวหลินเทียนเห็นว่าพระชายาผิงหนานเห็นด้วย จึงออกคำสั่งให้ท่านอ๋องผิงหนานเป็นผู้แทนพระองค์และให้รีบออกจากวังไปเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังเจิ้งโจวทันที

กระทั่งจ้าวฮุยรู้ข่าว ท่านอ๋องผิงหนานก็อยู่ระหว่างเดินทางแล้ว

จ้าวฮุยโกรธมาก เขาคิดว่าอันเจ๋อหายตัวไปแล้ว คราวนี้เซียวหลินเทียนจะต้องใช้คนที่ตนแนะนำให้อย่างแน่นอน

ไหนเลยจะคิดว่าเซียวหลินเทียนจะรวดเร็วเช่นนี้ ยังมิทันได้ขึ้นว่าราชกิจก็สั่งการท่านอ๋องผิงหนานไปแล้ว

“หึ เสียอันเจ๋อไปคนหนึ่งแล้วเจ้าก็ยังจะดื้อดึงอยู่อีก เช่นนั้นข้าจะดูว่าเจ้าจะมีคนให้ส่งไปอีกเท่าไร!”

จ้าวฮุยจึงส่งกลุ่มทหารหน่วยกล้าตายของตนไปสกัดกั้นท่านอ๋องผิงหนานในระหว่างทาง

ทางด้านเซียวหลินเทียนก็มิได้อยู่ว่าง ๆ การหายตัวไปของอันเจ๋อทำให้เขาระวังตัว

เขาให้ค่ายกองทหารเสือส่งกองกำลังไปคุ้มกันท่านอ๋องผิงหนาน

ผู้นำค่ายกองทหารเสือคนใหม่คืออิ้งเฉิง

เดิมทีเขาคือผู้นำองครักษ์เงาของเซียวหลินเทียน ก่อนหน้านี้ตอนที่เซียวหลินเทียนเป็นอ๋องอี้เขาก็รับหน้าที่ช่วยเซียวหลินเทียนรับคนมีฝีมือเขามาฝึกอย่างลับ ๆ

หลังจากที่เซียวหลินเทียนขึ้นครองบัลลังก์ ในที่สุดก็ได้ใช้งานคนกลุ่มนี้

อิ้งเฉิงแบ่งคนของตนออกเป็นสามกลุ่ม กลุ่มหนึ่งคุ้มกันท่านอ๋องผิงหนานไปส่งที่เจิ้งโจว