บทที่ 1461

เฝิงฉินยังมิทันได้เข้าไปก็เพ้อฝันแล้วว่าจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนที่หลิงเสียงกังอาศัยอยู่ที่เมืองหลวงจะเป็นอย่างไร นั่นคือสัญลักษณ์ของอำนาจและตำแหน่งเชียวนะ!

แต่เมื่อหลิงเสียงกังพูดขึ้นมาว่า ที่จวนเสนาบดีมีภรรยาคนแรกของเขาอยู่ด้วย เฝิงฉินก็ตะลึงไปทันที

หลิงเสียงกังมีภรรยา แล้วตนนับว่าเป็นสิ่งใดเล่า?

เฝิงฉินกับหลิงเสียงกังทะเลาะกันอยู่สองวันว่าตนจะไม่มีทางเป็นอนุ

นางเองก็เป็นภรรยาที่แต่งงานกับหลิงเสียงกังอย่างเป็นทางการเช่นกัน แม้ว่าหลิงเสียงกังจะมิรับรู้เรื่องราวในอดีตแต่จะลบล้างความจริงข้อนี้ไปมิได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในท้องของนางก็มีเลือดเนื้อเชื้อขัยของหลิงเสียงกังอยู่ นางไม่มีทางให้ลูกเกิดมาเป็นลูกอนุเด็ดขาด

ภายใต้หยดน้ำตาและการข่มขู่ว่าจะเอาลูกออก หลิงเสียงกังจึงถูกบีบให้ตอบตกลงกับนางแล้วกลับไปรายงานท่านอดีตเสนาบดีว่าจะรับนางเป็นภรรยาแต่งเข้ามาอยู่ในบ้าน

แม้ว่าหลิงเสียงกังจะสูญเสียความทรงจำไป แต่ก็มีนิสัยซื่อตรง เมื่อเผชิญหน้ากับลูกสาวแท้ ๆ ที่มาตามหาตน หลิงเสียงกังก็พูดมิออกว่าจะรับเฝิงฉินเข้ามาอยู่ในฐานะภรรยาแต่ง

ดังนั้นเรื่องนี้จึงต้องปกปิดเอาไว้เช่นนี้

เฝิงฉินเห็นหลิงอวี๋กับหลิงหว่าน เมื่อจำได้แล้วก็เอาใจหลิงอวี๋

เพิ่งจะรู้จักกันได้สักพัก หลิงอวี๋ก็มองออกถึงความเป็นคนหัวสูงและมีเล่ห์เหลี่ยมของสตรีผู้นี้แล้ว

นางเป็นห่วงป้าสะใภ้ใหญ่อยู่ลึก ๆ หากสตรีผู้นี้เข้ามาในจวนเสนาบดีเจิ้นหย่วนแล้วจะอยู่อย่างสงบสุขได้หรือ?

หลิงหว่านมิชอบเฝิงฉิน เมื่อเห็นสตรีพราวเสน่ห์ผู้นี้ นางก็กังวลแทนท่านแม่ของตนเช่นกัน

ดีที่กลับเมืองหลวงคราวนี้ ท่านอ๋องผิงหนานเตรียมรถม้าไว้จำนวนมากเพราะต้องขนย้ายสิ่งของที่ยึดมา

หลิงอวี๋จึงจัดให้เฝิงฉินกับลูกนั่งรถม้าคันหนึ่ง ส่วนตนกับหลิงหว่านนั่งรถม้าอีกคัน

เจียงเจิ้งก็ติดตามท่านอ๋องผิงหนานไป

ด้วยความกังวลว่าจะถูกปล้นระหว่างทาง ช่วงเวลากลางวันจึงเดินทางกันมิหยุดพัก มีเพียงกลางคืนที่ไปถึงโรงเตี๊ยมเท่านั้นทุกคนจึงจะได้พักผ่อนกันดี ๆ

ก่อนหน้านี้หลิงอวี๋วางแผนว่าจะขี่ม้าไปรอบ ๆ เมืองแถวนี้เพื่อช่วยเซียวหลินเทียนสำรวจราษฎร แต่ท่านอ๋องผิงหนานมิอนุญาต