บทที่ 1462

มาถึงติ้งโจว หากมิไปเจดีย์วัดไคหยวนที่เลื่องชื่อก็คงมิได้ ยังอยู่อีกไกล แต่พวกหลิงอวี๋ก็เห็นเจดีย์วัดไคหยวนที่สูงตระหง่านดูมีพลังอยู่ตรงกลางแล้ว

“ต้นไข่มุกตั้งตระหง่านอยู่ยอดรับแดดยามเช้า กระดิ่งทองเคียงเคล้าลมยามเย็น ยามขึ้นไปถึงบนยอดในทุกครา ราวกับว่ากายาต้องฟ้าคราม”

หลิงอวี๋เห็นเจดีย์วัดไคหยวนอันงดงามกำลังอาบแสงยามเย็นอยู่จึงนึกถึงกวีของข้าหลวงติ้งโจวขึ้นมา

ว่ากันว่าเจดีย์วัดไคหยวนนี้ยังเก็บรักษาพระบรมสารีริกธาตุและพระคัมภีร์อันล้ำค่าของปรมาจารย์สายพุทธเต๋าไว้จำนวนนับมิถ้วน

ภายในช่องของฐานเจดีย์รวมถึงบนผนังตามทางเดินแต่ละชั้นก็มีการฝังพระพุทธรูปไว้เป็นจำนวนมาก ว่ากันว่าพระพุทธรูปที่แกะสลักล้วนทำอย่างประณีตและเหมือนจริงมาก

หลิงอวี๋เป็นผู้ที่มิเชื่อในพระเจ้า แต่การข้ามเวลาของตนรวมถึงการฝึกฝนพลังวิญญาณทำให้ความเชื่อของนางสั่นคลอน

พระพุทธรูปเหล่านั้นบางทีอาจจะมิใช่พระจริง ๆ แต่อาจจะเป็นผู้มีความสามารถของแดนวิญญาณ!

นางมาเที่ยวชม จึงพาพวกหลิงหว่านไปชม

เมื่อมาใกล้ ๆ หลิงอวี๋ก็รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ผิดปกติ

ขันทีโม่ที่สอนตนพัฒนาการฝึกฝนพลังวิญญาณเคยบอกไว้ว่า สถานที่บางแห่งที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณจะยิ่งเหมาะแก่การฝึกฝน น่าจะหมายถึงสถานที่อย่างเช่นเจดีย์วัดไคหยวนเช่นนี้กระมัง!

การฝึกฝนพลังวิญญาณของหลิงอวี๋ไปถึงสีฟ้าระดับสูงแล้ว หากบรรลุสีฟ้าระดับสูงไปได้ก็จะไปถึงดินแดนที่ห้าดินแดนเทพเจ้า

ในช่วงนี้นางพยายามคิดหาหนทางแต่ก็มิสามารถเลื่อนขั้นไปได้ เมื่อได้เจอสถานที่ฝึกฝนที่ดีเช่นนี้จะปล่อยไปได้อย่างไร!

นางพาทุกคนขึ้นไปบนเจดีย์อย่างตื่นเต้น แต่เจดีย์นั้นสูงเกินไป เพิ่งจะขึ้นไปได้มิกี่ชั้น หลิงหว่านก็รู้สึกหมดแรงมิยอมขึ้นไปต่อแล้ว

หลิงอวี๋จึงให้นางรับใช้สองคนอยู่กับนาง ส่วนตนก็ขึ้นไปกับเถาจื่อและหานอวี้ต่อ

กระทั่งขึ้นไปถึงชั้นที่สิบเอ็ด ก็จะสามารถข้ามขึ้นไปยังปลายยอดได้

หลิงอวี๋ยิ่งรู้สึกสดชื่นและมีพลังวิญญาณที่สมบูรณ์ขึ้น

ที่ยอดเจดีย์มีสันเหลี่ยมอยู่แปดมุม ด้านบนกระเบื้องจะมีผ้าคลุมอยู่ และแนวลาดของกระเบื้องนั้นก็ลึกมากพอที่จะให้คนเข้าไปนอนได้

ที่เหลี่ยมทั้งแปดจะมีเทพเจ้าประทับอยู่ ส่วนตรงมุมจะมีกลีบดอกบัวที่ทำจากอิฐ

ด้านบนจะเป็นฐานเหล็กและมีน้ำเต้าทองแดงทั้งหกเกาะกลุ่มกันอยู่

มองจากด้านบนลงไปจะเห็นเมืองทั้งเมือง