บทที่ 1463

ยังมิทันที่หลิงอวี๋จะลุกยืน เถาจื่อกับหานอวี้ที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงก็พุ่งเข้ามาแล้ว

หลิงอวี๋ยังมิทันได้บอกพวกนางว่าอย่าเอาไม้ซีกไปงัดไม้ซุง กระแสพลังที่มือของเก๋อเทียนซือก็วนรอบตัวของทั้งสองคนแล้วทำให้ทั้งสองกระเด็นถอยออกไปกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรง

เถาจื่อกับหานอวี้กระอักเลือดออกมา จากนั้นก็สลบไปทันที

“เห็นหรือไม่ ต่อให้เจ้าจะฝึกถึงดินแดนที่สี่แล้ว เจ้าก็มิใช่คู่ต่อสู้ของข้า! ยังมิยอมมอบหยกหล้าสุขาวดีออกมาแต่โดยดีอีก!”

ครานี้เก๋อเทียนซือมิได้เอาตำราแพทย์ของซือคงชวิ่นมาลองหยั่งเชิงหลิงอวี๋แล้ว เขาเอ่ยไปตรง ๆ

หลิงอวี๋ยิ้มเยาะ “ข้ามิได้มีหยกหล้าสุขาวดีอะไรนั่น มิรู้ว่าเจ้าพูดเรื่องอะไร!”

นางรับมือกับเก๋อเทียนซือ พลางหาโอกาสไปด้วยว่าจะเอาชนะเก๋อเทียนซืออย่างไรดี!

“หลิงอวี๋ เจ้าจะต่อต้านข้าไปจนถึงที่สุดหรือ? หยกหล้าสุขาวดีในมือเจ้ามิสามารถใช้ได้ มิฉะนั้น...”

เก๋อเทียนซือกลัวว่าจะเผยความลับของหยกหล้าสุขาวดีออกมาจึงพูดแล้วหยุดไปกลางคัน จากนั้นก็ยิ้มเยาะพลางเอ่ย

“เจ้ามอบหยกหล้าสุขาวดีมาให้ข้า ข้าจะเห็นแก่ที่เจ้าฝึกฝนมาอย่างหนัก และจะไว้ชีวิตเจ้า!”

“มิเช่นนั้น ครานี้จะต้องทำให้เจ้ากลายเป็นเถ้าถ่านเป็นแน่!”

“ไท่เฟยเส้าส่งเจ้ามาสังหารข้าใช่หรือไม่?” หลิงอวี๋ถ่วงเวลาเอาไว้

เก๋อเทียนซือเบ้ปาก “รู้แล้วยังจะถาม! หลิงอวี๋ เจ้าอย่าได้คิดจะเปลี่ยนเรื่อง ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ส่งมอบหยกหล้าสุขาวดีมา!”

“ข้าจะนับสิบ หากนับจบเจ้าก็รอเผชิญกับความตายได้เลย!”

“หนึ่ง สอง...”

หลิงอวี๋เป็นกังวลอย่างมาก ครั้งที่แล้วที่ประมือกับเก๋อเทียนซือจนได้รับบาดเจ็บยังคงติดตรึง หนนี้เก๋อเทียนซือมีจิตสังหารต่อตนแล้ว หากนางคิดมาตรการรับมือมิได้ เก๋อเทียนซือไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้ตนเป็นแน่!

“เก้า… สิบ...”