บทที่ 1464

เถาจื่อกับหานอวี้ถูกพลังของทั้งสองปลุกให้ตื่นขึ้นมา แต่ทั้งสองก็ถูกเก๋อเทียนซือโจมตีได้รับบาดเจ็บหนัก เมื่อฝืนลุกขึ้นมาจะเข้าไปช่วยหลิงอวี๋ ทั้งสองคนกลับถูกม่านพลังที่ไร้รูปร่างที่หลิงอวี๋กับเก๋อเทียนซือสร้างขึ้นกั้นเอาไว้ที่ด้านนอก

พวกนางมองเห็นด้านในแต่มิสามารถเข้าไปได้

มวยผมของหลิงอวี๋คลายออกแล้ว ทำให้ผมปลิวไปตามกระแสพลัง นางดูเหมือนปล่อยพลังหยินหยางไปอย่างสบาย ๆ

แต่หลิงอวี๋รู้ว่าตนมิได้ดูสบายเช่นนั้น เก๋อเทียนซือเหนือชั้นกว่าตนไปหนึ่งขั้น กระแสพลังของเขาก็กำลังกดนางเอาไว้อย่างแข็งแกร่ง

หลิงอวี๋รู้สึกว่าแขนของตนหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อขยับแล้วต้องใช้แรงอย่างมาก

นางจึงกัดฟันพยายามยืนหยัดไว้!

นางมิกล้าผ่อนปรน ขอเพียงนางผ่อนปรน พลังวิญญาณทั่วทั้งร่างของนางก็จะถูกเก๋อเทียนซือดูดไปจนหมด และนางก็จะรับแรงกดดันมิไหวจนแหลกสลายไป

เถาจื่อกับหานอวี้มองอยู่อย่างทำอะไรมิถูก พวกนางคิดจะเข้าไปต่อสู้อยู่หลายครั้ง แต่ก็ถูกกั้นให้อยู่ด้านนอกตลอด

หลิงหว่านกับพวกนางรับใช้ที่อยู่ด้านล่างเห็นว่าใบไม้ปลิวทั่วไปหมดก็รู้ว่าเกิดเรื่องจึงรีบวิ่งขึ้นมา แล้วก็เห็นภาพนี้เข้า หลิงหว่านตกใจจนหน้าซีดไป

นางร้อนรนอยากจะเข้าไปช่วย แต่หลิงหว่านมิได้ฝึกฝนพลังใด ๆ แค่เพียงเข้าไปใกล้ก็ถูกท่านพลังดีดออกมาแล้ว

พวกนางรับใช้เข้าไปช่วย แต่พวกนางก็เหมือนกับเถาจื่อและหานอวี้ มิสามารถทำอะไรกับม่านพลังนี้ได้

หลิงอวี๋ที่อยู่ด้านในก็เริ่มอ่อนแรงลง นางรู้สึกได้ว่าตนทนแรงกดดันมิไหวจนเลือดกำเดาไหลลงมาแล้ว

หลิงหว่านเรียกนางรับใช้ผู้หนึ่งอย่างร้อนใจ “รีบไปที่ศาลาว่าการแล้วเชิญท่านพ่อข้ามา!”

หลิงเสียงกังมีวรยุทธ์ เขาน่าจะช่วยได้

นางรับใช้จึงรีบไปอย่างรวดเร็ว

หลิงอวี๋มิได้ยินเสียงความวุ่นวายภายนอก และมิกล้ามองพวกหลิงหว่าน

ตอนนี้เวลานี้ หากนางเสียสมาธิเพียงเล็กน้อยก็อาจกลายเป็นเถ้าถ่านได้ นางจึงทำได้เพียงต้านไว้เท่านั้น

เลือดกำเดาไหลมากขึ้นเรื่อยลงมาตรงหน้าอก