บทที่ 1530

ทรยศก็คือทรยศ! ความลำบากอะไรก็มิใช่เหตุผล!

หลังจากพิจารณาคำพูดของหลิงอวี๋อย่างละเอียดแล้ว พวกหลิงซวนล้วนชอบ

นางซุนเข้าวังมาก็มาที่พระตำหนักคุนหนิงก่อน จากนั้นก็ไปที่ตำหนักกระดิ่งทองกับหลิงอวี๋

ระหว่างเส้นทางนี้ นางมีโอกาสตั้งมากมายที่สามารถบอกความลำบากใจของตนกับหลิงอวี๋ได้ แต่นางซุนมิได้พูดสิ่งใด

แล้วไปโจมตีหลิงอวี๋ในตำหนักกระดิ่งทอง!

นี่หมายความว่าอย่างไรเล่า?

หมายความว่านางซุนตั้งใจที่จะทรยศหลิงอวี๋!

หมายความว่าในใจของนางซุนมิได้มองหลิงอวี๋เป็นคนในครอบครัว!

สิ่งที่ทำให้ฮองเฮาปวดใจมิเพียงแต่การทรยศของนางซุน แต่ยังมีความมิเชื่อใจของนางซุนด้วย!

ดังนั้น แม้ว่านางจะมีความลำบากก็มิคู่ควรกับการให้อภัย!

สิ่งที่ทำให้หลิงซวนมิกล้าคิดลึกลงไปก็คือ หลิงหว่าน...

การที่นางซุนทำเรื่องเหล่านี้ คุณหนูหลิงหว่านรู้หรือไม่?

เพื่อนาง ฮองเฮาไปหานางที่เจิ้งโจวโดยมิกลัวอันตรายและปฏิบัติต่อหลิงหว่านอย่างดีมาตลอดเช่นกัน

โรงงานเวชสำอางที่หลิงหว่านเปิดก็ล้วนเป็นสูตรที่ฮองเฮาให้โดยมิเห็นแก่ตัว

หากหลิงหว่านรู้เรื่องที่นางซุนจะทำแต่กลับมิบอกฮองเฮา เช่นนั้นก็จะเป็นการทรยศหลิงอวี๋เหมือนกับนางซุน!

มิน่า ฮองเฮาจึงยอมรับเพียงท่านอดีตเสนาบดี มิเอ่ยถึงหลิงหว่านด้วย เป็นเพราะคิดถึงขั้นนี้ด้วยใช่หรือไม่?

“ข้าจะออกจากวังไปถามหลิงหว่านให้ชัดเจน! พวกนางมีสิทธิ์อะไรถึงกล้าทำเรื่องเช่นนี้กับฮองเฮา!”

เถาจื่อเต็มไปด้วยความแค้นเคือง ใครหน้าไหนกล้าทำร้ายเจ้านายของตน นางไม่มีทางยอม

“ไปมิได้!”

หานเหมยเอ่ยเสียงเรียบ “สถานการณ์ตอนนี้มิเป็นผลดีกับฮองเฮา!”

“นางซุนได้ใส่ร้ายฮองเฮาต่อราชสำนักแล้วว่าฮองเฮารังแกพวกนาง หากเจ้าออกไปหาหลิงหว่าน แล้วหากหลิงหว่านโต้กลับมาฮองเฮาส่งเจ้าไปข่มขู่นาง เช่นนั้นฮองเฮาจะยิ่งตกเป็นขี้ปากคน!”