บทที่ 1535

ฉินซานร้อนใจขึ้นมา “ฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินเรื่องข่าวลือในสองวันมานี้แล้ว ฮองเฮามิได้เลวร้ายรังแกราษฎรและใช้อำนาจบาตรใหญ่กับคนในชนบทดังที่พวกเขาพูดกัน!”

“ฝ่าบาท หากท่านทำเช่นนี้ เช่นนั้นฮองเฮา...”

“รองเจ้ากรมฉิน!”

เซียวหลินเทียนขมวดคิ้วตัดบทของเขาอย่ามิพอใจ “ข้ามิได้เข้าใจฮองเฮามากไปกว่าเจ้าหรือ? ฮองเฮาเป็นคนเช่นไร ข้ารู้ดี!”

“ข่าวลือตามตรอกซอกซอยในสองวันนี้ หากสงบก็อยู่เพียงในตรอกซอกซอยนั้น ยังมีสิ่งใดที่ทำให้ข่าวแพร่กระจายไปเร็วยิ่งกว่างานเลี้ยงท้องถนนเล่า!”

ฉินซานหน้าแดงขึ้นมาทันที เขาเร่งรีบเกินไปจนลืมในจุดนี้

“จริงสิ เนื่องจากที่แคว้นเล็กมาประชุม ข้าอยากใช้เป็นข้ออ้างในการจัดงานเลี้ยงท้องถนนเพื่อให้พวกเขาเห็นถึงความรุ่งเรืองของฉินตะวันตก!”

ฉินซานเคารพแผนการของเซียวหลินเทียนมาก แล้วสบตากับแม่ทัพเฉินที่มองอยู่ข้าง ๆ มาโดยตลอด พลางเอ่ยพร้อมกัน “ฝ่าบาทโปรดวางพระทัยพ่ะย่ะค่ะ พวกกระหม่อมจะให้ความร่วมมือกับฝ่าบาทจัดงานเลี้ยงท้องถนนนี้ให้ดีอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”

“นี่เวลาอะไร พวกเจ้ายังมีกะจิตกะใจจัดงานเลี้ยงท้องถนนอีก!”

เผยอวี้รีบร้อนมา เมื่อเข้าประตูมาได้ยินสองประโยคท้ายก็เอ่ยอย่างโกรธเกรี้ยว “ฝ่าบาท ที่คนเหล่านั้นทำให้ชื่อเสียงของฮองเฮาเสื่อมเสีย ท่านมิทรงจัดการให้ฮองเฮาหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

เซียวหลินเทียนเห็นเผยอวี้ก็นึกถึงนางซุนขึ้นมา สีหน้าจึงเรียบนิ่งไปทันที

“รองเจ้ากรมฉิน พวกเจ้าไปทำงานเถิด!”

ฉินซานกับแม่ทัพเฉินจึงรีบถอยออกไปปลอบใจชาวบ้านเหล่านั้น

เผยอวี้จึงเอ่ยอย่างร้อนใจ “ฝ่าบาท กระหม่อมมาเพราะเรื่องของนางซุนพ่ะย่ะค่ะ นางมิได้ตั้งใจใส่ร้ายฮองเฮา นางมีความยากลำบากพ่ะย่ะค่ะ!

“กระหม่อมสงสัยว่าจะมีคนจับตัวหลิงหว่านกับหลิงเสียงกังไปแล้วบีบให้นางใส่ร้ายฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ!”

“ท่านให้เวลากระหม่อมสักสองวัน รอให้กระหม่อมช่วยหลิงหว่านกับหลิงเสียงกังออกมาก่อน ถึงเวลานั้นให้นางซุนออกมาแก้ชื่อให้ฮองเฮา ความจริงทุกอย่างก็จะปรากฏออกมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวหลินเทียนได้รับรายงานข่าวนี้จากที่จ้าวซวนกับท่านจินต้าไปสืบมาแล้ว