บทที่ 1536

“ขอฝ่าบาทโปรดอย่าได้พิโรธพ่ะย่ะค่ะ!”

เผยอวี้คุกเข่าลง ตอนนั้นเขามิได้อยู่ในเหตุการณ์ แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์นั้นแล้วเขาก็เข้าใจถึงความโกรธของเซียวหลินเทียน

นางซุนช่างเลอะเทอะเสียจริง!

“ฝ่าบาท เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ เรื่องการลงโทษนางซุนเอาไว้ค่อยพูดเถิดพ่ะย่ะค่ะ เรื่องที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือพวกเราต้องคิดหาทางชะล้างความอยุติธรรมให้ฮองเฮา!”

เผยอวี้เอ่ยอย่างขมขื่น “เรื่องเกิดจากนางซุน ตามเหตุผลแล้วกระหม่อมก็ควรจะชดใช้แทนนาง!”

“ฝ่าบาทประสงค์ให้กระหม่อมทำสิ่งใดก็รับสั่งมาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ต่อให้กระหม่อมต้องตาย ขอเพียงสามารถช่วยฮองเฮาได้ กระหม่อมก็มิปฏิเสธแม้ต้องตายนับหมื่นครั้ง!”

“ลุกขึ้น!”

เซียวหลินเทียนโกรธนางซุน แต่กับพี่น้องที่ช่วยเหลือกันและร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันมา ก็ยังมิถึงกับจะไประบายความโกรธใส่เขาได้

เมื่อครู่ที่เขาฉุนเฉียวถึงเพียงนั้นก็เพราะโกรธแทนหลิงอวี๋!

เซียวหลินเทียนเชื่อมโยงเรื่องนี้เข้าด้วยกัน สิ่งเดียวที่เขาเป็นห่วงในตอนนี้คือ มิรู้ว่ามือที่มองมิเห็นนั้นจะเตรียมวิธีการที่เลวร้ายยิ่งกว่าแบบใดมาโจมตีหลิงอวี๋อีก...

เขาจำเป็นต้องฉวยโอกาสก่อนที่อีกฝ่ายจะลงมือ พยายามตามหาคนในความมืดนั้นออกมาโดยเร็วที่สุด!

“ข้ากำลังตรวจสอบเรื่องนี้อยู่ เรื่องที่นางซุนใส่ร้ายอาอวี๋นี่เป็นเพียงแค่การเกริ่นนำเท่านั้น!”

“เรื่องที่พวกชาวบ้านมาก่อความวุ่นวายในวันนี้เป็นสิ่งที่ตามมา นี่เป็นแผนร้ายที่ตั้งใจมุ่งมายังอาอวี๋อย่างต่อเนื่องกัน...”

เซียวหลินเทียนระงับความโกรธของตนไว้แล้วมองเผยอวี้ พลางเอ่ยอย่างหนักแน่น “เผยอวี้ ข้าเพิ่งครองบัลลังก์ได้มินาน สำหรับข้าตำแหน่งจักรพรรดิมิได้สำคัญถึงเพียงนั้น!”

“ทว่าหากสูญเสียตำแหน่งจักรพรรดิไป พวกเราจะมีจุดจบเช่นไร?”

“หากข้าต้องทนดูพวกเขาทำร้ายอาอวี๋ เช่นนั้นข้าจะนับว่าเป็นอะไร? ดังนั้น ข้าจะไม่มีทางยอมให้พวกเขาทำร้ายอาอวี๋เด็ดขาด!”

“กระหม่อมเข้าใจฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ!”

เผยอวี้ละอายใจแทนนางซุน สตรีโง่เขลาผู้นี้ นางมิรู้หรือว่าทำรา้ยหลิงอวี๋เช่นนี้แล้วก็มิสามารถปกป้องหลิงหว่านกับหลิงเสียงกังได้อยู่ดี?