บทที่ 1616

หลิงหว่านพูดจบก็เปลี่ยนเรื่องแล้วเอ่ยเสียงเรียบ

“กู่อี๋เหนียง ฝากท่านดูแลจวนนี้ด้วย ข้าจะเก็บข้าวของไปที่อยู่ที่ไร่นา...”

“ข้าจะบอกท่านว่าข้ามีวัวนมอยู่ห้าตัวแล้ว รอให้วัวนมสามารถรีดนมได้ตามปกติก่อนแล้วข้าจะให้คนส่งนมวัวมาให้ท่านดื่ม!”

ครานี้หลิงหว่านตั้งใจแน่วแน่ว่าจะพัฒนาธุรกิจของตน แล้วก็ได้รับการสนับสนุนจากหลิงเสียงกังด้วย ดังนั้นนางจึงเอากำไรของโรงงานเวชสำอางไปเพาะเลี้ยงวัวนม

นางจะเป็นผู้นำในการส่งเสริมแผนการเลี้ยงวัวนมให้กับหลิงอวี๋

หลิงหว่านพูดถึงวัวของตนแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นและร่าเริงขึ้นมา

กู่ซุ่ยได้ยินดังนั้นก็วางใจอยู่เงียบ ๆ

ดูท่าทาง คุณหนูใหญ่จะเดินออกจากเงามืดของการถอนหมั้นแล้วจริง ๆ หากฮองเฮารู้ว่านางดีขึ้นแล้วจะต้องดีใจอย่างแน่นอน

......

เมื่อเซียวหลินเทียนไป หลิงอวี๋ก็ทำงานทันที

นางต้องเร่งให้กรมกลาโหมกับกรมพระคลังเตรียมจัดหาเสบียง ทั้งยังต้องจัดหาที่อยู่ให้บัณฑิตที่สอบคัดเลือกขุนนางช่วงวสันตฤดูที่เซียวหลินเทียนยังมิทันได้หาตำแหน่งให้ครบด้วย

ทางด้านการจัดหาเสบียงมีหลี่ว์เซียงกับฉินซานจับตาดูด้วยตนเองอยู่ หลิงอวี๋จึงสบายไปได้มาก

แต่การรับตำแหน่งของขุนนางที่สอบคัดเลือกช่วงวสันตฤดูก็สำคัญมิแพ้กัน!

ขุนนางที่ส่งออกไปนี้ต่อไปก็คือผู้ว่าการอำเภอและผู้นำ หากพวกเขามิสามารถเป็นผู้นำได้ เช่นนั้นก็มิได้มีประโยชน์ต่อท้องถิ่น

หลิงอวี๋ขอให้ขุนนางกรมพระคลังส่งข้อสอบของขุนนางที่จะรับตำแหน่งเหล่านี้มาให้ตน จากนั้นนางก็ใช้เวลาทั้งคืนในการศึกษาอย่างละเอียด

ตัวอักษรสะท้อนถึงตัวตน บทความเองก็สามารถแสดงให้เห็นถึงความทะเยอทะยานและความคิดของผู้เขียนได้เช่นกัน

หลิงอวี๋มุ่งเป้าไปที่เอกลักษณ์และรูปแบบของทุก ๆ คนแล้วทำการปรับใหม่

ผู้ที่ยอมทนความยากลำบากก็ส่งไปเป็นผู้ว่าการที่พื้นที่ห่างไกลแต่มีศักยภาพในการพัฒนา

ผู้ที่มีความคิดริเริ่มและมีมุมมองความเข้าใจต่อเศรษฐกิจเป็นพิเศษก็ส่งไปที่เมืองที่มีคนอยู่มาก

ผู้ที่ยึดติดอยู่กับอะไรเก่า ๆ ก็ส่งไปที่เมืองที่มีที่ดินมาก