บทที่ 1617

ก่อนการฝึกอบรมสิบนาที หลิงอวี๋ก็พาพวกนางรับใช้มา

นางมิได้สวมชุดทางการของฮองเฮา ใส่เพียงเสื้อแขนเล็กคอกลมสีม่วงเข้มที่ดูเรียบง่ายเท่านั้น ทรงผมก็แค่มวยผมแบบเรียบง่าย

ในความสดใสของนางนั้นมีกลิ่นอายแห่งความสูงส่งแผ่ออกมาด้วย

นางเดินตรงไปที่แท่นบรรยายแล้วมองลงไป ขุนนางใหม่กว่าเก้าสิบห้าส่วนรวมกันอยู่ที่นี่แล้ว มีที่นั่งว่างเพียงมิกี่ที่เท่านั้น

ส่วนทางด้านขุนนางเก่ามีที่ว่างอยู่มาก

หลิงอวี๋ให้ขุนนางเก่ามาเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ แต่กับขุนนางใหม่ต้องการให้เข้าร่วมแบบครบถ้วน

เมื่อเห็นที่ว่างหลายที่ หลิงอวี๋ก็ยิ้มเย็นชา

แม้ว่าบัณฑิตเหล่านี้จะนับว่าเป็นศิษย์ของจักรพรรดิ แต่ก็มิใช่ทุกคนที่ภักดีต่อเซียวหลินเทียน

มิเข้าร่วมการฝึกอบรมก็ช่าง แต่ก่อนหน้านี้ตนได้ระบุไว้แล้วว่าทุกคนต้องมา พวกเขาก็ยังกล้าที่จะมิมา นี่มิใช่การดูถูกตนและอยากจะทดสอบความสามารถของตนหรือ?

“รองเจ้ากรมหวง ขุนนางหลายคนที่มิมานี้คนของเจ้าได้แจ้งแล้วใช่หรือไม่?”

หลิงอวี๋ซักถามรองเจ้ากรมหวงจากกรมพระคลังที่รับผิดชอบการจัดฝึกอบรมในครั้งนี้

รองเจ้ากรมหวงทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ก่อนหน้านี้เซียวหลินเทียนก็คิดว่า หลังจากจับตัวใต้เท้าเจี่ยงแล้วอยากจะเลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็นเจ้ากรมพระคลัง ดังนั้นครานี้หลิงอวี๋ก็ให้โอกาสเขาได้แสดงฝีมือ

รองเจ้ากรมหวงกวาดสายตามองที่นั่งว่างเหล่านั้นพลางเอ่ยเสียงเรียบ “กราบทูลฮองเฮา ได้แจ้งไปหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ ทั้งยังให้พวกเขาลงนามยืนยันตามคำขอของฮองเฮาแล้วด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

“แล้วพวกเขามิมา ได้มาขอลากับเจ้าหรือไม่?”

หลิงอวี๋เอ่ยถาม

“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ!” รองเจ้ากรมหวงตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำ

หลิงอวี๋จึงเอ่ยไปตรง ๆ อย่างมิรีรอ “ตัดชื่อของพวกเขาออกจากรายชื่อขุนนางเข้ารับตำแหน่ง และมิอนุญาตให้เข้าร่วมการสอบขุนนางสามปี!”

ทั้งสองพูดคุยโดยมิได้เลี่ยงมิให้ทุกคนได้ยิน ขุนนางรับตำแหน่งใหม่เหล่านั้นล้วนได้ยินแล้วก็ตกใจ

ร่ำเรียนกันมาอย่างยากลำบาก กว่าจะได้สอบคัดเลือกเข้าเป็นขุนนางผ่านก็ยากเย็น ความยากลำบากนี้นอกจากคนที่เคยผ่านประสบการณ์เช่นพวกเขาแล้วก็ล้วนมิรู้กันว่าพวกเขาต้องทุกข์ทรมานเพียงใด

แต่หลิงอวี๋เอ่ยประโยคเดียวก็ทำลายอนาคตของขุนนางหลายคนได้ ทั้งยังมิให้เข้าร่วมการสอบขุนนางสามปีด้วย!

การลงโทษนี้รุนแรงเกินไปหรือไม่?